ubuntu όπως λέμε ubunchu

Ubuntu Anime Boston Button

Μία αρκετά ενδιαφέρουσα ιδέα για την προώθηση της διανομής linux ubuntu είναι το ubunchu. Όπου ubunchu είναι μία σειρά manga μέσα στην οποία οι τρεις κεντρικοί ήρωες μας εισάγουν στον κόσμο του ubuntu και κατ’ επέκταση του linux. Τι μαθαίνουμε μέσα από τις ιστορίες τους. Αρχικά για τις ευκολίες της διανομής. Υπάρχουν αρκετές διαφωνίες πάνω σε αυτό αλλά προχωράμε. Στην συνέχεια τόσο για την χρήση προγραμμάτων όσο και της γραμμής εντολών (όπου αναλόγως την κατάσταση έχει κάποια πλεονεκτήματα πολύ παραπάνω).

Πιστεύω ότι είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και ξεφεύγει αρκετά από την «ρετσινιά» των geeks αυτή η σειρά και μπορεί να αποτελέσει ένα καλό εισαγωγικό για τον κόσμο τόσο της συγκεκριμένης διανομής όσο και του linux γενικότερα.

Το πρώτο τεύχος είναι και στα ελληνικά μεταφρασμένο.

Περισσότερα τεύχη εδώ.

Φυσικά το linux δεν είναι ubuntu αλλά το ubuntu είναι linux.

Ακριβώς το ίδιο άρθρο έχει δημοσιευτεί στο παράλληλο ιστολόγιό μου για το linux.

Advertisements

κι όχι μόνο…

μέσα στο σακίδιο ήταν πάντα μέσα, κάθε μήνα ή δίμηνο…. τελευταία και περισσότερο. αργούσε να βρεθεί. δίπλα στο μπλοκάκι και το στυλό – μολύβι , δίπλα στην φωτογραφική.

στη στάση ή σε κάνα παγκάκι. στην κοπάνα για να την πάω να την δω πριν από 14 χρόνια πια. τώρα κοντεύει τα 27.

όταν την γνώρισα ήμουν γύρω στα 13. τότε στις πρώτες «ανησυχίες» είχα ακούσει ότι αυτή είναι «διαφορετική» και σεξουλιάρα. την αγόρασα και ναι ερωτική ήταν αλλά… όχι μόνο.

εκεί , σε αυτή τα κόμιξ είχαν άλλη φωνή. μπορούσαν να τα διαλύσουν όλα σχεδιαστικά και σεναριακά. μπορούσαν να γίνουν και βλάσφημα. οι μουσικές που σε πρότεινε κατά κύριο λόγο ροκιές με κάποιες αποχρώσεις jazz. καινούριοι δημιουργοί ξένοι και έλληνες ήταν εκεί κάθε μήνα ή και πιο αργά να μου πουν τις ιστορίες τους.

όσο έλειπα στη θητεία ανυπομονούσα να βγει έστω ένα τεύχος της. με τσάτισε όταν δεν μπόρεσα να πάω στο φεστιβάλ. στο φεστιβάλ που το έσκαγα από το σχολείο για να πάω (και που γνώρισα και μια φορά από κοντά και τον Quino.

τώρα που τελείωσα με την θητεία άρχισα να την ψάχνω. άσχημες φήμες. θα κλείσει λέει. οικονομικά σκάνδαλα λέει αλλά όλα στα υπόγεια. όχι επίσημα. όμως οι φήμες όσο δεν την βλέπω στο περίπτερο ενισχύονται.

 

νιώθω σαν να χα δικό μου άνθρωπο. σαν να με πρόδωσαν την εφηβεία μου, την γωνιά των ονείρων μου, εκεί που ένιωθα ότι ξαναζωντάνευε η φαντασία μου, η σκέψη μου.

δεν ήταν τέλεια. ήταν όμως μοναδική και παρότι κόμιξ ήταν … κι όχι μόνο.

 

μάγκες κανονίστε γιατί πολλοί έχουν στεναχωρηθεί με αυτά που ακούγονται για τον πύργο της βαβέλ και είναι κρίμα… πολύ κρίμα