Ένα δέντρο χεβιμεταλάς


Ένα δέντρο που είναι σαν το κλάδεψε ο Τζακ Μπλακ. Ένα δέντρο οδή στο χεντμπανγκινγκ. Το βλέπεις και η κιθάρα σπινιάρει και βρυχάται. Η χλωροφύλλη κάνει σόλο κι εγώ μόλις  το τερμάτισα.

Μπορείς να με βρεις;

Πολλές φορές όταν μετά από καιρό ξεσκαρτάρεις τις φωτογραφίες που τράβηξες σ’ ένα ταξίδι σου, ανακαλυπτεις κάποια κρυφά διαμαντάκια. Εδώ, ενώ βρισκόμουν στα Τέμπη, φωτογραφίζοντας σε κοντινό τα φύλλα ενός δέντρου, τυχαία «έπιασα» κι αυτήν την μικρή αράχνη. Ίσα ίσα διακρινονται τα πόδια της και μου φάνηκε μαγευτικό. Δεν το είχα παρατηρήσει αρχικά αλλά την πρόσεξα έπειτα στο σπιτι. Ήταν μία δοκιμαστική φωτογραφία. Πιθανόν θα την πετούσα. Όμως ακολούθησε μία άλλη διαδρομή.

Πείραμα Atlas κι ένα μικρό ταξίδι στην σωματιδιακή φυσική

Χτες η ιστοσελίδα του πειράματος  Άτλας  (Atlas)  που αποτελεί ένα από τα τέσσερα μείζονα πειράματα που πραγματοποιούνται στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ( LHC, Large Hadron Collider) που πραγματοποιείται στο Σερν (CERN), ανέβασε ένα βίντεο όπου παρουσιάζεται μία εκπληκτική ιστορία.

Με μία σειρά εικόνων από το παρελθόν έως το σήμερα,  μας αφηγείται το πώς απεικονιζόντουσαν αρχικά οι συγκρούσεις των σωματιδίων στο φωτογραφικό φιλμ αρχικά κι ύστερα πάνω στο χαρτί , έως το σήμερα όπου πια οι επιστήμονες έχουν τρισδιάστατες απεικονίσεις γεγονότων υψηλής ευκρίνειας.

Ταυτόχρονα με αυτή την αφήγηση έχουμε μία παράλληλη, αυτής της εξέλιξης της  σωματιδιακής Φυσικής.

Τέλος αυτά τα περίπλοκα σχήματα έχουν και μία ιδιαίτερη χαοτική ομορφιά. Μία χαοτική ομορφιά της απεικόνισης του αόρατου στα μάτια αλλά υπαρκτού.

Το βίντεο είναι δημιουργία των Riccardo Maria Bianchi, Emma Ward & Katarina Anthony, ενώ το άρθρο αναφορά στο βίντεο όπου έχει ανεβεί στην ιστοσελίδα του Άτλας είναι της Katarina Anthony

Μετά από καιρό

Μετά από καιρό ήρθε πάλι στο νου αυτό το τραγουδάκι, οι στίχοι. Σχεδόν κάθε φορά που σπάει μία πολυφορεμένη κατάσταση έρχεται να μου δείχνει το δρόμο. Κι είναι αλήθεια ότι όταν αποχωρούμε από κάπου… Τόπο. Κατάσταση. Είχαμε ήδη φύγει εδώ και πολύ καιρό.

Δυστυχώς ή ευτυχώς η ζωή δεν είναι στάσιμη. Είναι μία ατελείωτη διαδρομή που πιστεύω ότι χρέος μας είναι , σε εμάς πρώτα φυσικά, να μην βαλτώσουμε αλλά να προχωράμε.

Καλή μας διαδρομή

Ακόμη Όχι

Η Ευρώπη του Πολιτισμού , αφού πρώτα ισοπέδωσε τις χώρες τους και τις ισοπεδώνει με ατελείωτη πετρελαϊκή λύσσα ακόμη, τώρα απλά σου λέει , πνίξτε τους. Για αυτήν την γενοκτονία , αλήθεια, πόσο υπεύθυνοι είναι οι πολιτισμένοι Ευρωπαίοι; Πριν διαλυθεί αυτή η σύναξη μαφιόζων πόσες ακόμη ζωές θα ισοπεδώσει και θα αφανίσει; Οι ίδιο διέλυσαν χώρες με αιώνες πολιτισμών, ξερίζωσαν πατρίδες για τα όποια συμφέροντά τους, εξόπλισαν βιαστές, δολοφόνους, βανδάλους. Οι ίδιοι μετά έκαναν τους ανεύθυνους. Πάντα ανεύθυνοι οι βιαστές της ζωής και της λογικής. Πάντα αδίστακτοι.

Με αυτή την Ευρώπη εγώ δεν θέλω να έχω καμία σχέση. Όποιος θέλει να έχει παρέα βιαστές και δολοφόνους ας πάει να γίνει μέλος του ΙΚ. Δεν διαφέρουν και πολύ οι ναζιστές μεταξύ τους. Μόνο στο θρήσκευμα. Την ίδια ηθική μοιράζονται και τον ίδιο εγκέφαλο.

Επιλέγω τη ζωή κι αυτή δεν αποτελεί αξία καμίας ένωσης. Το αποδεικνύουν καθημερινά. Δώστε τους λίγα ευρώ παραπάνω. Θα σου πουλήσουν και την μάνα τους, τον πατέρα τους, τα παιδιά τους. Πόσα ευρώ ή δολλάρια αξίζει η ζωή και η ηθική σας ρε;

η μεταγραφή του DNA

Μία μικρή περιγραφή για να γίνει κατανοητό το βίντεο.

  Η όλη διαδικασία της πρωτεϊνοσύνθεσης γίνεται καθημερινά, αυτή τη στιγμή σε κάθε κύτταρο του κορμιού μας, σε κάθε πολυκύτταρο ή μονοκύτταρο ευκαρυωτικό οργανισμό. Η πρώτη φάση της πρωτεϊνοσύνθεσης είναι η λεγόμενη μεταγραφή του DNA. Ουσιαστικά όταν μιλαμε για μεταγραφή εννοούμε τη σύνθεση του προ-mRNA υπό τις «οδηγίες» του DNA. Για να ξεκινήσει η όλη διαδικασία χρειάζεται να «προσθεθούν» οι μεταγραφικοί παράγοντες (ειδικές πρωτεΐνες ) καθώς και η πολυμεράση ΙΙ του RNA στον υποκινητή (συγκεκριμένη νουκλεοτιδική αλληλουχία) ώστε να αποτελέσουν το σύμπλοκο έναρξης της μεταγραφής. Για να είμαι σωστός η ίδια διαδικασία γίνεται και στους προκαρυωτικούς με την διαφορά ότι αυτά δεν χρειάζονται την ύπαρξη των μεταγραφικών παραγόντων.

  Προσωπικά το βρίσκω πολύ μαγικό, κι αυτό αποτελεί ήδη την αρχή πολύ πριν φτάσουμε την σύνθεση της πρωτεΐνης.  Παρακολουθείστε το πολύ ενδιαφέρον ολιγόλεπτο βιντεάκι το οποίο μας εισάγει με απλό τρόπο στο μυστικό της ζωής.

  • το βίντεο το παρέχει το HHMI το οποίο προσπαθεί να προωθήσει εκπαιδευτικό υλικό για την καλύτερη κατανόηση των επιστημών  (ναι πληθυντικός) της Βιολογίας.
  • για την περιγραφή συμβουλεύτηκα το βιβλίο της Βιολογίας των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης

Λύσσα – για ένα αυτοοργανωμένο και αντιεμπορευματικό κινηματογράφο

Μετά από καιρό ήρθε η ώρα να μιλήσω για μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου, τα γυρίσματα της ταινίας «Λύσσα». Το τι είναι αυτή η ταινία καθώς και τους στόχους τους μπορείτε να τα δείτε αναλυτικά στην ιστοσελίδα που έχει στηθεί για την ταινία. Όποιος τυχερός μπορεί να δει την ίδια την ταινία σε κάποια τοπική προβολή. Ενώ μελλοντικά θα μπορείτε να την δείτε και μέσω της ίδιας της ιστοσελίδας.

Εγώ το μόνο που θα καταθέσω είναι ένα μικρό κείμενο εντυπώσεων από την όλη διαδικασία. Μία διαδικασία που ακόμη εξελίσσεται και παράγει. Νοιώθω πολύ τυχερός που το έχω ζήσει και οι εικόνες είναι χαραγμένες μέσα στο μυαλό μου.

-//-

 

Είναι 6μιση ώρα το πρωί. Εκτός από φαντάρος άλλες φορές δεν θυμόμουν να ξυπνούσα τέτοια ώρα. Όμως δεν νοιώθω ότι με περιμένει σκοπιά. Έξω ο ήλιος ανατέλλει και έχει μία ελαφριά ψυχρούλα. Μυρίζει φρυγανισμένο ψωμί και βούτυρο. Σηκωνόμαστε διαδοχικά. Νοιώθω μια μικρή κούραση αλλά όχι δυσφορία (το αντίθετο). Είναι μέρες που έχουμε αντίστοιχα ξυπνήματα και προγράμματα. Κι ίσως κάποιο βράδυ να ήμασταν στη μέση του πουθενά , όπου μήνα καλοκαίρι θέλαμε κουβέρτα. Άραγε σήμερα θα πετύχει πιο εύκολα η σκηνή; Θα φανεί καλά το μακιγιάζ, θα είναι έτοιμο στην ώρα του; Θα ακουστεί πάλι κάποιο αλυσοπρίονο από κάνα χωράφι κάνα χιλιόμετρο μακρυά ή κάποιο αεροπλάνο; Τα φώτα; Θα βρισκόμαστε όλοι στην ώρα μας στο τάδε χωριό;

Αγουροξυπνημένα χαμόγελα. Εξηγήσεις. Διευκρινήσεις. Κάποιος που θέλει να κοιμηθεί λίγο παραπάνω. Πειράγματα. Άλλοτε έξυπνα, άλλοτε χαζά.

Το φως πράγματι μοιάζει σαν να χτυπάει ντάλα ο ήλιος πάνω στο παράθυρο. Δεν ξέρω πώς το κάνουν αλλά ο σταύλος μοιάζει με πίνακα. Τα ρούχα φορεμένα και όπως πρέπει. Τη παιδική κούκλα την μάζεψε άλλος.  Το σκηνικό το χουν μαστορέψει στην λεπτομέρεια και μία χαλασμένη σιλικόνη βάσης βοηθά στην παλαίωση. Δοκιμάζουν τα λόγια, τον ρόλο. Ίσως καλύτερα να το πεις έτσι. Εδώ μία ρυτίδα λιγότερη ίσως; Γαμώτο κάποια παιδάκια κλαίνε και κάποιος κόβει χόρτα με μηχάνημα. Κι ίσως διψάμε. Τα φώτα καίνε.Κι όμως πάντα αυτός καταφέρνει να είναι ήρεμος και με το χαμόγελο σε κατάσταση ζεν. Κι αυτό το άλογο πεινά πολύ κι όταν γουργουρίζει ακούγεται σαν πλυντήριο.

 Το βράδυ οι περισσότεροι εκεί, Βλέπουμε τι φτιάξαμε. Συζητάμε. Κρίνουμε. Διαφωνούμε. Άλλοτε ήρεμα. Άλλοτε όχι. Ίσως η τάδε σκηνή θα έπρεπε να γίνει με τον τάδε τρόπο.

Ένα ερειπωμένο σπίτι γεμάτο νυχτερίδες. Ένα εκκλησάκι γεμάτο αγιογραφίες  με εσωτερική γούρνα για το βρόχινο νερό. Το φαράγγι στην μέση του πουθενά με συντροφιά τον προβολέα και τον γαλαξία απάνω απ τα κεφάλια μας. Το ροζ του ηλιοβασιλέματος , τόσες ροζ αποχρώσεις σε ηλιοβασίλεμα δεν έχω δει. Τα σπίτια με τα προσωπεία στους τοίχους.

και κυρίως οι άνθρωποι που γέννησαν αυτές τις αναμνήσεις