είναι το Πολυτεχνείο επίκαιρο;

η απάντησή μου είναι άμεση. Ναι.

Όσο τα βασικά αιτήματα του δεν έχουν γίνει κοινό αγαθό θα είναι πάντα επίκαιρο.

Ψωμί; ελάχιστοι το έχουν πια σίγουρο

Παιδεία; ολοένα και λιγότεροι επίσης

Ελευθερία; ολοένα και λιγοστεύει

Εθνική Ανεξαρτησία; Ε στην μπαμπανία δεν μιλάνε για σχοινί

πολυτεχνείο

-//-

Ίσως κάποια στιγμή συνειδητοποιήσουμε ότι η Δημοκρατία δεν διορθώνεται με δικτατορίες αλλά με πολίτες. Είναι δύσκολη δουλειά να είσαι πολίτης. Θέλει να είσαι υπεύθυνος για λάθη της κοινωνίας στην οποία ζεις και να προσπαθείς να τα διορθώσεις.

 

-//-

Κάθε χρόνο θέλω να χαιρετήσω αυτά τα παιδιά που αψήφησαν την γενικευμένη μαλάκυνση. Που θέλησαν να αφήσουν την βολή τους.

Είναι εύκολο να κρίνεις. Πολύ πιο δύσκολο να δρας.

-//-

κάθε χρόνο , τέτοια εποχή , μου ρχονται στο νου οι στίχοι του Αναγνωστάκη

και δυστυχώς σε κάθε οθόνη, σε κάθε βήμα τους βρίσκω ακόμη επίκαιρους

Φοβάμαι

Φοβάμαι

τους ανθρώπους που εφτά χρόνια

έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι

και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–

βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας

«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που με καταλερωμένη τη φωλιά

πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που σου ‘κλειναν την πόρτα

μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια

και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο

να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που γέμιζαν τις ταβέρνες

και τα ‘σπαζαν στα μπουζούκια

κάθε βράδυ

και τώρα τα ξανασπάζουν

όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη

και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους

που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν

και τώρα σε λοιδορούν

γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.

Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.

-//-

Κλείνω με ένα τραγούδι που. Δεν έχω να πω κάτι. Αν μπορείς να αισθανθείς κάτι απλά θα το αισθανθείς. Κι είναι πολύς ο καιρός που οι άνθρωποι κάθισαν να αφουγκραστούν την ψυχή τους. Φοβήθηκαν να πονέσουν και δεν συνειδητοποίησαν ότι μόλις είχαν πεθάνει. Θέλει θάρρος να ζεις. Ειδικά ελεύθερος.

Το ακούω και σκέφτομαι ότι περπατάμε μαζί. Χέρι χέρι τραγουδώντας. Πόση δύναμη έχει ένα τραγούδι. Σας ευχαριστώ. Αν έχει νόημα ένα ευχαριστώ. Δεν σας γνώρισα αλλά… κάτι λίγο από την ομορφιά σας γεύτηκα κι εγώ. Μία ομορφιά γλυκιά σαν στίχος, βήμα , χτύπος.

-//-

Αυτοί/-ες τότε έκαναν ότι έπρεπε για να ξεπλύνουν μία ξεφτιλισμένη κοινωνία. Μην τους λοιδορείς γιατί εσύ υπήρξες ή έχεις υπάρξει ή θα είσαι ανάξιος/-α.

Αλλά πιο ωραία στα χώνει ο πιτσιρίκος.

ΑΜΠ* ένα μουσείο που οι περισσότεροι το αγνοούν

Σήμερα στο *Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιά είχε μία πολύ ενδιαφέρουσα και μάλλον πολύ όμορφη μουσική βραδιά. Μάλλον διότι δεν μπόρεσα δυστυχώς να πάω. Για την συγκεκριμένη εκδήλωση μπορείτε να ενημερωθείτε εδώ από το culturenow.

Όμως ας μιλήσουμε για το Μουσείο. Το Μουσείο βρίσκεται στην Χαριλάου Τρικούπη 31 απέναντι από την Ελληνογαλλική Σχολή ο Άγιος Παύλος.

Όπως πιθανόν θα μπορείτε να δείτε στον χάρτη, το μουσείο αυτό παρότι μικρό περιλαμβάνει στα εκθέματά του ένα αρχαίο θέατρο, το οποίο κατά τις καλοκαιρινές περιόδους φιλοξενεί διάφορες εκδηλώσεις. Στα εκθέματά του περιλαμβάνονται όπως θα ήταν και λογικό αρκετά ευρήματα από τις εμπορικές δραστηριότητες του λιμανιού. Υπάρχουν εκθέματα από όλες σχεδόν τις περιόδους (αρχαϊκή, κλασσική, ελληνιστική, ρωμαϊκή) ενώ σε μία αίθουσά του μπορεί να δείτε ένα αναστηλωμένο ταφικό μνημείο. Επίσης εντυπωσιακά είναι το άγαλμα της Αθηνάς, του Ανδριανού αλλά και του τεράστιου λιονταριού, το οποίο μάλιστα θα δείτε πρώτο πρώτο εισερχόμενοι/-ες στην έκθεση.

Το μουσείο υπάρχει από το 1935 όμως οι περισσότεροι Πειραιώτες το αγνοούν. Είναι χαρακτηριστικό ότι σε συνέντευξή  του ,πριν τις δημοτικές εκλογές,  ο ίδιος ο Μαρινάκης ανέφερε αυτή την άγνοια των νέων Πειραιωτών. Και μπορεί ο Μαρινάκης να το είπε για να δείξει ότι είναι ευαισθητοποιημένος και καλλιεργημένος όμως το γεγονός είναι πραγματικό.

Αν αποφασίσετε να κατεβείτε στο Δημοτικό Θέατρο ή στην Πλατεία Τερψιθέας και να πάτε ποδαράτα στο Μουσείο, θα μπορέσετε να δείτε κι άλλα αρχαιολογικά αλλά κι όχι μόνο μνημεία. Όπως ρωμαϊκά ερείπια ή η προτομή του Δημήτρη Ροντήρη που βρίσκεται μέσα σε ένα πράσινο αλλά ερειπωμένο παγκάκι. Ο Ροντήρης ήταν ηθοποιός, σκηνοθέτης  ενώ από την σχολή του είχανε περάσει η Μελίνα Μερκούρη αλλά και η Ζωρζ Σαρή.

Στον παράλληλο με την κεντρική οδό δρόμο, την Καραΐσκου μπορείτε να δείτε αρχαιελληνικά κτίσματα ή μάλλον ερείπια κτισμάτων. Χαρακτηριστικό τους, όπως με είχε ενημερώσει παλιά μία αρχαιολόγος, είναι ότι ο Ιπποδάμειος τρόπος με τον οποίο έχουν οργανωθεί. Τι είναι αυτός ο τρόπος; Είναι αυτό που δεν κάνουν οι νεοέλληνες. Ο Ιππόδαμος θεωρείται ο πατέρας της πολεοδομίας και είναι ο εισηγητής της ιδέας ότι ένα σχέδιο πόλεως μπορεί να ενσωματώνει μια λογική κοινωνική διάταξη (από το αντίστοιχο λήμμα της βικιπίντια) . Δηλαδή πολύ λογικά είχε σκεφτεί ο άνθρωπος ότι πρώτα σχεδιάζουμε το που θα μπουν οι δρόμοι, οι αποχετεύσεις και τα κτίσματα και μετά αρχίζουμε να χτίζουμε.

Αν επισκεφτείτε την περιοχή μέρα κι έχετε χρόνο περάστε κι από τον ναό του Αγίου Νικολάου. Όχι τόσο για θρησκευτικούς λόγους αλλά πολύ περισσότερο για αρχιτεκτονικούς – καλλιτεχνικούς λόγους. Ο ναός αυτός παρότι ορθόδοξος έχει έντονα αρχαιοελληνικά στοιχεία ενώ μέσα οι εικόνες έχουν έντονο το ρεαλιστικό στοιχείο, κάτι που δεν είναι και τόσο συνηθισμένο στις ορθόδοξες εκκλησίες.

Στο Μουσείο κανείς μπορεί να φτάσει με το 040 ερχόμενος στον Πειραιά , τρόπος ο οποίος κατά την γνώμη μου είναι κι ο πιο σύντομος. Με το αυτοκίνητο δεν το συνιστώ διότι το πρόβλημα με την στάθμευση είναι μεγάλο και στον Πειραιά. Με την ίδια γραμμή μπορεί να επιστρέψει στην Αθήνα.

Ελπίζω να ήρθατε σε επαφή με άλλον Πειραιά που ίσως αγνοούσατε. Και οι αναφορές στους αρχαίους και στο μουσείο είναι κυρίως για να έρθουμε σε επαφή με το παρελθόν μας δημιουργικά. Όχι με εθνικιστικές ονειρώξεις που κυρίως έχουν στόχο να καλύψουν το πνευματικό μας κενό.

Firefox και μυαλά στα κάγκελα

Με την αλεπού άρχισα να καταλαβαίνω την σημασία του ανοιχτού δικτύου, της ανοιχτής πληροφορίας, την αίσθηση (έστω στο ελάχιστο) του να μπορείς να προσαρμόζεις τον φυλλομετρητή στα μέτρα σου κι όχι να προσαρμόζεσαι εσύ στα δικά του.Να μπορείς να κάνεις γρήγορα και λειτουργικά την δουλειά σου. Και γιατί ίσως να είναι μαζί με τον vlc τα πιο πετυχημένα και ευέλικτα προγράμματα ανοιχτού κώδικα.

Δεν γράφω συχνά για προγράμματα αλλά…
Χρόνια πολλά Firefox. :-)
Είσαι σχεδόν μία στάση ζωής.

Για τα δέκα χρόνια η Mozilla έχει στήσει μία ιστοσελίδα όπου μας δείχνει τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να μεταφέρουμε την αγάπη μας για τον firefox.Για όσους/-ες ενδιαφέρονται ας πατήσουν εδώ.

 

Ενώ επετειακές ταπετσαρίες για υπολογιστές, κινητά ή ταμπλέτες μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ.

Σαν χτες πριν 133 χρόνια γεννήθηκε ο Πικάσο

Δεν μπορώ να πω ότι ήμουν από αυτούς που είχαν αφουγκραστεί πλήρως την Γκουέρνικα. Αρχικά μου φάνηκε ένας σωρός από άμορφες μορφές, τρίγωνα και παραλληλόγραμμα άτακτα αφημένα να θέλουν να αποκτήσουν ζωή. Όμως αφήνοντας το μυαλό να αφεθεί ένοιωσα λίγο τον πανικό που κυριαρχούσε μέσα σε αυτό το έργο. Τον πόνο. Την απόγνωση. Αυτός ο πίνακας είναι μία φρίκη. Το απάνθρωπο της ανθρώπινης φύσης είναι εκεί. Η εκβιομηχανοποίηση του πολέμου είναι εκεί. Γραμμές και παραλληλόγραμμα πάνω σε άτακτες γραμμές ζωής. Επιβάλλονται και φέρνουν πόνο.

Αυτά είδα εγώ. Αυτά βλέπω όσο κοιτώ την Γκουέρνικα ή μάλλον την Γκερνίκα του Πικάσο.

Με βοήθησαν όμως πάνω σε όλα αυτά και το μικρό αφιέρωμα από την ομάδα των συντελεστών της ανοιχτής ΕΡΤ3.

Ορίστε και το αφιέρωμα.

 

Η αντίστασή σας παράγει ομορφιά παιδιά , πολιτισμό που τόσο μας λείπει.

μία βροχερή μέρα στον Πειραιά

raining in Piraeus 24/10/2014 01

Νομίζω ότι όλοι την νοιώσαμε αυτή την μπόρα. Και ήταν κανονική μπόρα. Όχι βροχούλα όπως άκουσα. Και ναι είναι φυσιολογικό να βρέχει τέτοια εποχή.Ήδη θα έπρεπε να βρέχει. Όσο και να μην θέλουμε να το συνειδητοποιήσουμε.

Την ώρα της μεγάλης έντασης ήμουν στα κεντρικά ΕΛΤΑ του Πειραιά. Μόλις είχα καταφέρει να στείλω δύο δέματα και να επιστρέψω στη δουλειά μου όταν αντίκρισα ένα τοίχος βροχής κι ένα δρόμο που είχε γίνει ποταμάκι. Δεν γινόταν με τίποτα να βγω έξω κι ας είχα ομπρέλα κι αδιάβροχο. Μάλλον τα βατραχοπέδιλα θα ήταν πιο καλή λύση.

Το παραπάνω βίντεο το τράβηξα περιμένοντας. Δυστυχώς δεν ακούγεται το πόσο δυνατή ήταν η βροχή όμως πιστέψτε ήταν πολύ δυνατή.

Μετά από αρκετή αναμονή κι αφού είχε κάπως ηρεμήσει ξεκίνησα για να επιστρέψω στη δουλειά μου. Στη διαδρομή αντίκρισα πρώτα αυτό το δέντρο που έσπασε από τον άνεμο. Όσοι δεν το γνωρίζουν στο Λιμάνι όταν φυσά… φυσά. Και το δέντρο δεν είναι καν στην παραλία αλλά στην Ηρώων Πολυτεχνείου. Ευτυχώς είχε έρθει ένα συνεργείο , μάλλον, του Δήμου.
raining in Piraeus 24/10/2014 03
raining in Piraeus 24/10/2014 02

Μετά πρόσεξα ότι έχει πέσει το ρεύμα σε όλη την Καλλίπολη. Ένα δείγμα ήταν ότι τα φανάρια ήταν όλα σβηστά, και σε όλους τους κεντρικούς δρόμους κανένα μαγαζί δεν είχε ρεύμα.
raining in Piraeus 24/10/2014 05

Ενώ από κάποια κτίρια είχαν πέσει κομμάτια. Ένα παράδειγμα είναι το κτίριο δίπλα στο κατάστημα της Vodafone όπου μπορείτε να δείτε τα κομμάτια. Ευτυχώς δεν είχαμε θύματα.
raining in Piraeus 24/10/2014 04
Ενώ για το τέλος στην πλατεία Πηγάδας δείτε που το μετέφερε το τούβλο η βροχή , το οποίο δεν πρόσεξα και βάρεσα πέναλτι.
raining in Piraeus 24/10/2014 06
Αυτά τα ολίγα από το Λιμάνι της χώρας. Όπως είπα και στην αρχή δεν ήταν βροχούλα όμως δεν ήμασταν και προετοιμασμένοι. Είχαμε αφεθεί στην καλοκαιρία των προηγούμενων ημερών. Καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι… ο Χειμώνας έρχεται. Ας προετοιμαστούμε.

Σημείωση , δυστυχώς δεν κατάφερα να βγάλω κάποια βίντεο ή φωτογραφίες από το κεντρικό Λιμάνι.Θα ήταν σίγουρα ενδιαφέρουσες.

τρισδιάστατη καρδιά σώζει ένα μωρό

Συνήθως οι χειρουργοί πριν ξεκινήσουν μία χειρουργική επέμβαση υποθέτουν για το τι μπορεί να αντιμετωπίσουν κατά την διάρκεια της. Τι θα γινόταν όμως αν μπορούσαν πολύ πριν την επέμβαση να έχουν εξασκηθεί στο ίδιο το όργανο; Ή μάλλον σε ένα αντίγραφό του. Έτσι το σκέφτηκαν το λοιπόν και οι γιατροί στο Πρεσβυτοριανό Νοσοκομείο της Κολούμπια για να αντιμετωπίσουν την δύσκολη περίπτωση ενός μωρού δύο εβδομάδων , το οποίο είχε γεννηθεί με εγγενή καρδιακά ελαττώματα. Πιο συγκεκριμένα η καρδιά του είχε τρύπες και δυσμορφικές κοιλότητες*. Οπότε αφού εξασκήθηκαν πρώτα πάνω σε ένα σχεδόν ακριβές αντίγραφο της καρδιά τους νεογνού , με μία μόνο επέμβαση κατάφεραν να επιδιορθώσουν την καρδούλα του. Όπως όμως μας ενημερώνει η ιστοσελίδα Science Alert απ’ όπου κι αλίευσα την είδηση, δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Διότι χειρουργοί σε άλλο νοσοκομείο εξασκήθηκαν πρώτα  πάνω σε τρισδιάστατο αντίγραφο του εγκεφάλου ενός βρέφους πριν  επέμβουν στο ίδιο και το σώσουν.

Δεν είναι εντυπωσιακό πραγματικά το τι δυνατότητες πια υπάρχουν;

Και δεν είναι εντυπωσιακό ότι είτε τις αρνιόμαστε ότι υπάρχουν , είτε ότι δεν μπορούν να τις ωφεληθούν άμεσα οι περισσότεροι;

Ένα μέλλον είναι εκεί. Σχεδόν το ακουμπάμε. Αρκεί να το διεκδικήσουμε.


*αναφέρεται στους κόλπους και στις κοιλίες της καρδιάς.

για τα όποια λάθη στις ιατρικές ορολογίες αναλαμβάνω την ευθύνη. όποιος/-α γνωρίζει καλύτερα ας δώσει τα φώτα του/της

Είναι ο Πανούσης αντικομμουνιστής;

Η αλήθεια είναι ότι όταν πρωτάκουσα την συνέντευξη του Πανούση στην Ελληνοφρένεια σοκαρίστηκα. Τόσο μένος ενάντια στο ΚΚΕ και στο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορούσα να το καταλάβω. Είναι όμως ένα μένος ενάντιά τους;

Αν παρατηρήσει κάποιος προσεκτικά  σε δεύτερη ακρόαση τον Πανούση θα παρατηρήσει ότι το πρόβλημά του είναι ότι η Αριστερά , η κομμουνιστική και η μη, δεν είναι καθόλου ριζοσπαστική. Εξέφρασε αυτό που σκεφτόμαστε οι περισσότεροι/-ες που είμαστε πιο κοντά σε αυτούς τους χώρους. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι μία απλή εναλλαγή «προοδευτικής» εξουσίας κι ότι το ΚΚΕ απλά θέλει να το παίζει ορθόδοξος κομμουνιστής που δεν ξεφεύγει κόμμα από όσα είπε ο Μαρξ. Οπότε σε δεύτερη ακρόαση μου ήρθε κατευθείαν το ερώτημα: «Είναι η Αριστερά έτοιμη να αλλάξει κι αυτή; Να γίνει ριζοσπαστική; Είναι έτοιμη να φέρει στο φως τις αλλαγές που κυοφορούνται υπόγεια; Όπου οι περισσότεροι/-ες τις νοιώθουμε ως ανάγκη των καιρών; «

Οι κριτικές από ανθρώπους όπως είναι ο Πανούσης, ο Κοροβέσης, η ομάδα της Ελληνοφρένειας είναι πολύ σημαντικές για τον χώρο της Αριστεράς. Δεν πρέπει να τις φοβάται η Αριστερά αλλά να τις παίρνει σοβαρά υπόψη της. Ο αριστερός δεν πρέπει να φοβάται την κριτική. Ειδικά από αυτούς που πρόσκεινται στις ιδέες του.

Λίγο Μαρξ να είχαν διαβάσει οι σύντροφοι/-ες θα γνώριζαν ότι οι κοινωνικές αλλαγές όταν δεν πραγματοποιούνται τελικά με προοδευτική κατεύθυνση, είναι καταδικασμένες να πραγματοποιηθούν με αντιδραστική κατεύθυνση. Κι αυτό το νοιώθουμε και το φοβόμαστε.

Και ναι το ξέρουμε ότι ο καπιταλισμός είναι ένα άδικο σύστημα και βάρβαρο. Εμείς τι έχουμε να αντιπαραθέσουμε ως εναλλακτικό και δίκαιο. Και ριζοσπαστικό; Την καλύτερη διαχείρισή του;

Εδώ μπορείτε να ακούσετε όλη την συνέντευξη του Τζίμη Πανούση στην Ελληνοφρένεια. Από την άλλη τα παιδιά της Ελληνοφρένειας και ειδικά ο Θύμιος έδειξαν ότι μπορούν να δεχθούν την άλλη άποψη ακόμη κι αυτή τους καθυβρίζει. Οπότε τους αξίζει κι ένα μεγάλο μπράβο.

Η ανάρτηση έγινε με αφορμή το άρθρο της Λίλας Σταμπούλογλου στο protagon.