καλοκαιρινή βροχή

μικρές λέξεις, φράσεις που ξεχνάμε,

γλυκές σταγόνες που φεύγουν από πάνω μας.

Κι ύστερα μένει αυτή η έρημος,

αυτή η σιωπή στο βλέμμα

σκέτος τρόμος, αυτή η σιωπή

.

σαν καλοκαιρινή βροχή μετά,

Κάναμε θόρυβο.

Μα δεν υπήρξαμε ποτέ

Ούτε ίχνος δεν φαίνεται στο χώμα πια

Μόνο σιωπή

Κι ένα βουητό που καλύπτει το χρόνο

Με μία ατελείωτη φλυαρία.

Σ’ αγαπώ

Στέλλες

‘Εχει πάψει εδω κι καιρό αυτός ο τόπος να γεννά Στέλλες.

Με την πρώτη τους πνοή,

τις σκοτώνει ‘

τίποτα να μην θυμίζει,

ότι κάποτε,

φλόγες , διψασμένοι παλμοί

μεθούσαν

περπατώντας σε δρόμους

που χαράζαν τα όνειρά τους.

 

Δεν είναι τόπος για ονειροπόλους πια εδώ.

Μόνο νεκροζώντανοι συνετούν

τις παρεκκλίσεις από προκαθορισμένα

θέλω και σκοπούς.

 

(Υ.Γ. μετά από καιρό σε ελεύθερη μορφή, μία προσπάθεια)

 

 

t0s1 d1m0kr@ti@ 3x0um3 n@ d0um3…

Τρία χρόνια πριν. Σαν να μην πέρασε ούτε μία μέρα από τότε. Τόσο δακρυγόνο, φόβος μέσα στο χάος. Κι όσο δεν συνειδητοποιούμε ότι η δημοκρατία είναι κατά βάση και θέμα οικονομικής ισονομίας τόσο θα βαθαίνουμε στην κατάθλιψή μας και θα νοσταλγούμε καθεστώτα-κλουβιά.

Greek democracy
ενώ υπάρχει έλλειψη δημοκρατίας κάποιοι νοσταλγούν τον απαγχονισμό της. Απογοήτευση.

 

νέο άλμπουμ και μία δροσερή καλοκαιρινή πρόταση

Καταρχήν το αγαπημένο δίδυμο Ροντρίγκο και Γκαμπριέλα μόλις κυκλοφόρησαν την τελευταία τους δουλειά. Δεν το έχω αγοράσει ακόμη αλλά ανυπομονώ. Για όσους δεν τους γνωρίζουν το δίδυμο αυτό ήταν πρώην μεταλάδες και συγκεκριμένα θρασάδες σε μεξικανικό συγκρότημα. Έχοντας ξεμείνει από λεφτά συνέχισαν ως περιπλανώμενοι μουσικοί στους δρόμους. Χωρίς ηλεκτρικές κιθάρες πια αλλά με την συντροφιά της ακουστικής άρχισαν να τραβούν την προσοχή του κοινού. Οι νότες τους δυναμικές και παιχνιδιάρικες, δεν κρύβουν την λατινοαμερικάνικη καταγωγή τους ούτε όμως και την μεταλική. Και πιστέψτε με είναι ένας πολύ ενδιαφέρον συνδυασμός.

Όμως,  ας πάρουμε μία πρόγευση…

-//-

η δροσερή πρόταση που θα κάνω είναι η εξής:

Μία φρέσκια παγωμένη πορτοκαλάδα χωρίς παγάκια. :-P

Ξέρω ότι νομίζετε ότι σας δουλεύω. Όμως το εννοώ. Παγωμένη φρέσκια, όχι δηλαδή αγοραστή αλλά ούτε στυμμένη εδώ κι ώρες, πορτοκαλάδα  χωρίς παγάκια

Τι κάνουμε; Απλά παίρνουμε τα πορτοκάλια και τα βάζουμε για λίγες ώρες στην κατάψυξη, τόσο όσο να μην γίνουν παγάκια αλλά να είναι παγωμένα. Το να μην γίνουν παγάκια σχετίζεται και με το ότι δεν θα μπορούμε να τα κόψουμε ή με κίνδυνο να τραυματιστούμε. Οπότε ας πούμε 4 ώρες ανάλογα με την δύναμη της κατάψυξης του καθενός.  Μετά με προσοχή τα κόβουμε, τα στύβουμε και ουπς έχουμε μία δροσερή φρέσκια πορτοκαλάδα.

Είναι ευκαιρία μάλιστα διότι αυτή την εποχή  τα πορτοκάλια είναι αρκετά πιο φτηνά , ειδικά στις λαϊκές :-)

Ουουουουπς. Δροσιά :-)

 

 

 

 

 

το ελληνικό και το μέλλον(;) του

Δυστυχώς οι ολυμπιακοί αγώνες πέρα από την μικρή ανάπτυξη που μπορεί να έφεραν ,κυρίως σε επίπεδο συγκοινωνίας αποτέλεσαν και το εφαλτήριο ξεπουλήματος οποιασδήποτε δημόσιας περιουσίας. Πρώτο τέτοιο δείγμα αποτέλεσε το Mall. Ένα ολυμπιακό ακίνητο που φτιάχτηκε μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες. Μετά τα ίδια τα ολυμπιακά ακίνητα που τα παράτησαν στο έλεος του θεού αντί να αξιοποιηθούν για το δημόσιο συμφέρον.
Το ελληνικό αποτελεί επίσης μία άλλη περίπτωση. Μετά την δικαιολογημένη μεταφορά του αεροδρομίου στα Σπάτα αφέθηκε κι αυτό στο έλεος του θεού. Θα μπορούσε να έχει πολλές χρήσεις. Δεν έχει. Οι όποιες ιδέες χρήσης ως Μητροπολιτικού πάρκου απορρίφθηκαν ως μη πραγματοποιήσιμες. Το μόνο που είναι πραγματοποιήσιμο είναι να ιδιωτικοποιηθεί. Αν κι αν το δεις λίγο πιο αφαιρετικά απλά οι έχοντες τα πουλούν στους εαυτούς τους και πληρώνουμε εμείς. Πιο αναλυτικά όμως στο βίντεο καθώς και στην σελίδα του στο γιουτιούμπ που έχει και περισσότερες πληροφορίες, όπου μπορείτε να πληροφορηθείτε και για το σχέδιο αξιοποίησής του ως Μητροπολιτικού πάρκου που είχε κάνει το Μετσόβιο.

Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Μελανώματος

Στα πλαίσια της πρόληψης του καρκίνου δέρματος , εθελοντές δερματολόγοι σε όλη την Ελλάδα για το χρονικό διάστημα 5 με 9 Μαΐου θα εξετάζουν δωρεάν όποιον κι όποια ενδιαφέρεται.

Για να κλείσετε ραντεβού επισκεφτείτε τον σύνδεσμο.

Η πρόληψη όπως γνωρίζουμε σώζει κι ο ήλιος μπορεί να είναι φίλος αρκεί να προσέχουμε. Στην ιστοσελίδα που παραπέμπει ο σύνδεσμος , πέρα του να κλείσει κάποιος ραντεβού με τους εθελοντές, μπορεί επίσης να ενημερωθεί σχετικά με το μελάνωμα και γενικά τον καρκίνο του δέρματος. Χωρίς υπερβολές και γενικότητες που μπορεί να συναντάμε αλλού . Χωρίς εκφοβισμούς και παράνοιες.

Για τους αγγλομαθείς και για όσους κι όσες θέλουν να μάθουν ακόμη περισσότερα παραθέτω κι άλλους δύο συνδέσμους.

Ο ένας είναι της αγγλικής wikipedia σχετικά με το μελάνωμα.

Ενώ πιο κωδικοποιημένο αλλά και μεταφρασμένο στα ελληνικά είναι το αντίστοιχο κομμάτι για το μελάνωμα από το Ίδρυμα Καρκίνου του Δέρματος (Skin Cancer Foundation).

η φαντασία της και η σημασία της

Η φαντασία είναι μία πολύ παρεξηγημένη έννοια. Σε όλες τις εποχές, χωρίς η εποχή μας να αποτελεί εξαίρεση ,θεωρείται ότι  αποτελεί κατάλοιπο της παιδικής μας ηλικίας.  Κι ότι αφορά ανώριμα άτομα κι αιθεροβάμονες . Κι επειδή ολοένα η λογικίστικη αντίληψη γίνεται κοινός λόγος και τρόπος σκέψης, οι άνθρωποι συνηθίζουμε να κοιτάμε τις εξελίξεις σε έναν βραχυπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα. Μάλιστα παρότι αυτή η αντίληψη , η λογικίστικη, ευαγγελίζεται έναν κόσμο με συνεχή πρόοδο τελικά οδηγεί σε μία στασιμότητα κι αντιπαραγωγικότητα.

Όμως μιλούσα για τη φαντασία. Κι οι πιο ειδικοί είναι πρώτοι απ΄όλους τα παιδιά. Στην παιδική μας ηλικία η φαντασία είναι ένα από τα βασικά μας εργαλεία κατανόησης του κόσμου. Είναι ο τρόπος μας να αντιληφθούμε  την πραγματικότητα και είτε να την αντιμετωπίσουμε είτε να την γευτούμε. Το παράξενο είναι ότι αυτό το εργαλείο τιθασεύεται στο σχολείο και πολλές φορές εκμηδενίζεται.

Την προσωπική αλλά και κοινωνική σημασία της φαντασίας μας της εξηγεί ένας δεύτερος στην βαθμίδα ειδικός, ο συγγραφέας – παραμυθάς Ευγένιος Τριβιζάς στο παρακάτω βίντεο από το TedEx της Αθήνας που έγινε το 2013.

Προσωπικά μου έκανε εντύπωση η συσχέτιση της φαντασίας με την επιστήμη. Δεν  είχα συνειδητοποιήσει την σημασία της και πόσο ουσιαστική είναι για την εξέλιξη της επιστήμης αυτό το εργαλείο.

Θυμήθηκα αυτή τη διάλεξη βλέποντας τελευταία το Cosmos όπου ο παρουσιαστής μας καλεί να φανταστούμε για να κατανοήσουμε αυτά που θα μας πει.

Κλείνοντας δεν θα μπορούσα σε μία ανάρτηση που αφορά την φαντασία να μην έχω το παρακάτω βίντεο. Ένα μικρό κοριτσάκι από την Γαλλία μας αφηγείται μία φανταστική ιστορία που έχει πλάσει με το μυαλό του. Μέσα από την αθώα τυπικά αφήγηση προσέξτε πόσες παρατηρήσεις έχει κάνει, καθώς και τις αντιλήψεις για τον κόσμο γύρω της. Απλά εκπληκτική.

 

“Κάποιες φορές απορώ πώς μπορούν να υπάρχουν τόσα έξυπνα παιδιά και τόσοι απελπιστικά ηλίθιοι ενήλικες.”

Νομίζω ότι το είπε ο Αλέξανδρος Δουμάς ο γιος.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 39 other followers

%d bloggers like this: