τελευταίο μπάνιο 2010

τελευταίο μπάνιο 2010

τελευταίο μπάνιο για φέτος, στην πανέμορφη παραλία του σίμου στην ελαφόνησο. ίσως η πιο όμορφη παραλία της ελλάδας. ελπίζω να μην την γεμίζουν τσιμέντο όπως είδα βλακωδώς να προσπαθούν. τουριστική ανάπτυξη δεν σημαίνει απαραίτητα οργασμός από μπετόν.

δεν είμαι φίλος των αμμουδερών παραλιών. όμως η ομορφιά που αναδεικνύουν αυτά τα νερά είναι μία πανδαισία χρωμάτων τόσο μέσα στην ντάλα του μεσημεριού όσο και στο ηλιοβασίλεμα που σε καλεί να ερωτευτείς αυτή την παραλία κι ίσως και γενικά να ερωτευτείς. η άμμος σαν ψιλοκαμμένη άχνη ζάχαρης, απαλή. τα θυμάρια και τα θρούμπια γεμίζουν με αρώματα την ημέρα για να συνεχίσουν το βράδυ τα κρινάκια της άμμου – τα οποία είναι προστατευόμενο είδος και δεν πρέπει να τα πειράζουμε.

ίσως ένας τρόπος να χαιρετίσει κανείς το καλοκαίρι και με γλυκόπικρη καρδιά να ξεκινήσει για τις μπόρες του φθινοπώρου.

καλό φθινόπωρο

καλό φθινόπωρο

σύνθεση σε βαθύ πορτοκαλί

πηγάδια, κάρπαθος

καλό μας φθινόπωρο

Μου χει λείψει ένα ξαφνικό μπουρίνι. Τότε που η ζέστη ξαφνικά σπάει σε σταγόνες και μεταμορφώνεται σε  δροσιά. Τότε που την ησυχία ή και την βουή σπάει το μπουμπουνητό , ήχος παραδόξως υπόγειος, σαν από καρδιάς ένα πράγμα.

ύστερα γλυκό μουρμουρητό , ολιγόλεπτο συνήθως, αφηγείται τις ιστορίες που γεννήσαμε το καλοκαίρι. κάθε σταγόνα, ο ήχος της, η μορφή της , μας καλεί να κοιτάξουμε μέσα μας, να αναπολήσουμε στιγμές και επιθυμίες.