κρυμμένα πρωινά

με θέα τον λυκαβηττό

 

Είναι τα χείλη σου
που σμίλεψαν αυτόν το ήλιο.

Και χάθηκε στο σώμα,
εκεί δα,
δίπλα στην καρδιά.

Να χτυπά ρυθμικά,
χωρίς βιασύνη,
κρυμμένα πρωινά

Που χαμε πλάσει ,
στην αγκαλιά της νύχτας,
μες τις ανάσες μας.

όταν τα κορμιά,
διψώντας,
απαιτούσαν ουρανό.

 

Advertisements