νέο άλμπουμ και μία δροσερή καλοκαιρινή πρόταση

Καταρχήν το αγαπημένο δίδυμο Ροντρίγκο και Γκαμπριέλα μόλις κυκλοφόρησαν την τελευταία τους δουλειά. Δεν το έχω αγοράσει ακόμη αλλά ανυπομονώ. Για όσους δεν τους γνωρίζουν το δίδυμο αυτό ήταν πρώην μεταλάδες και συγκεκριμένα θρασάδες σε μεξικανικό συγκρότημα. Έχοντας ξεμείνει από λεφτά συνέχισαν ως περιπλανώμενοι μουσικοί στους δρόμους. Χωρίς ηλεκτρικές κιθάρες πια αλλά με την συντροφιά της ακουστικής άρχισαν να τραβούν την προσοχή του κοινού. Οι νότες τους δυναμικές και παιχνιδιάρικες, δεν κρύβουν την λατινοαμερικάνικη καταγωγή τους ούτε όμως και την μεταλική. Και πιστέψτε με είναι ένας πολύ ενδιαφέρον συνδυασμός.

Όμως,  ας πάρουμε μία πρόγευση…

-//-

η δροσερή πρόταση που θα κάνω είναι η εξής:

Μία φρέσκια παγωμένη πορτοκαλάδα χωρίς παγάκια. 😛

Ξέρω ότι νομίζετε ότι σας δουλεύω. Όμως το εννοώ. Παγωμένη φρέσκια, όχι δηλαδή αγοραστή αλλά ούτε στυμμένη εδώ κι ώρες, πορτοκαλάδα  χωρίς παγάκια

Τι κάνουμε; Απλά παίρνουμε τα πορτοκάλια και τα βάζουμε για λίγες ώρες στην κατάψυξη, τόσο όσο να μην γίνουν παγάκια αλλά να είναι παγωμένα. Το να μην γίνουν παγάκια σχετίζεται και με το ότι δεν θα μπορούμε να τα κόψουμε ή με κίνδυνο να τραυματιστούμε. Οπότε ας πούμε 4 ώρες ανάλογα με την δύναμη της κατάψυξης του καθενός.  Μετά με προσοχή τα κόβουμε, τα στύβουμε και ουπς έχουμε μία δροσερή φρέσκια πορτοκαλάδα.

Είναι ευκαιρία μάλιστα διότι αυτή την εποχή  τα πορτοκάλια είναι αρκετά πιο φτηνά , ειδικά στις λαϊκές 🙂

Ουουουουπς. Δροσιά 🙂

 

 

 

 

 

Advertisements

ένα μικρό δώρο γενεθλίων

Αντί τούρτας σας τρατάρω ένα αγαπημένο μου κομμάτι  του Βιβάλντι. Το έργο συνοδεύεται με την ιδιαίτερη τεχνική των κινουμένων σχεδίων με άμμο από τον Ferenc Cakó. Ενώ οι εικόνες που βλέπουμε να περνούν δεν είναι τυχαίες αλλά βασίζονται στο τι πραγματικά περιγράφει ο Βιβάλντι σε αυτό το κλασσικό κομμάτι.

Καλή σας ημέρα

σαν τραγούδι

couple

μία ανάσα καλοκαιριού,

στα χείλη

να σπάσει…

ας σπάσει.

κι ας χαθεί.

σαν τραγούδι

flame tree

flame tree
Οι γλυκές φωτιές των καλοκαιριών

να καίνε τις μαύρες  μας σκέψεις του χειμώνα.

Να τις κάνουν όνειρα ,

γεμάτα έρωτα

αρμυρά ηλιοκαμμένα φιλιά.

κυκλάμινο

the cyclamen and the ancient greek thinker

Μου λες τέλειωσε , πάει,  έρχεται ο χειμώνας
με τέτοια μανία σαν,
να τελείωσαν τα όνειρα.
Λες και δεν μπορεί μια σταγόνα αίμα να κραγεί στον ουρανό.
Προτιμάς την σιωπή και δειλή στο χάδι , αποφεύγεις…
Γυρνώ, κι αφήνω την βροχή να ταξιδεύει,
σαν φιλί μες το σκοτάδι.

sea happens

σε μία υποθετικό και αφασικό μέλλον , μία παρέα νέων ανθρώπων στήνουν την δική τους εικονική πραγματικότητα σ’ ένα μπαλκόνι. εκεί γίνεται η ιδανική παραλία και ο ιδανικός τόπος για να χαρούν μία επαφή που έχει προ πολλού χαθεί…

μία ταινία μικρού μήκους , ελληνική , βραβευμένη στις κάννες και που λέει πολλά.

η παραγωγή της ταινίας έχει γίνει από την ohmydog

τελευταίο μπάνιο 2010

τελευταίο μπάνιο 2010

τελευταίο μπάνιο για φέτος, στην πανέμορφη παραλία του σίμου στην ελαφόνησο. ίσως η πιο όμορφη παραλία της ελλάδας. ελπίζω να μην την γεμίζουν τσιμέντο όπως είδα βλακωδώς να προσπαθούν. τουριστική ανάπτυξη δεν σημαίνει απαραίτητα οργασμός από μπετόν.

δεν είμαι φίλος των αμμουδερών παραλιών. όμως η ομορφιά που αναδεικνύουν αυτά τα νερά είναι μία πανδαισία χρωμάτων τόσο μέσα στην ντάλα του μεσημεριού όσο και στο ηλιοβασίλεμα που σε καλεί να ερωτευτείς αυτή την παραλία κι ίσως και γενικά να ερωτευτείς. η άμμος σαν ψιλοκαμμένη άχνη ζάχαρης, απαλή. τα θυμάρια και τα θρούμπια γεμίζουν με αρώματα την ημέρα για να συνεχίσουν το βράδυ τα κρινάκια της άμμου – τα οποία είναι προστατευόμενο είδος και δεν πρέπει να τα πειράζουμε.

ίσως ένας τρόπος να χαιρετίσει κανείς το καλοκαίρι και με γλυκόπικρη καρδιά να ξεκινήσει για τις μπόρες του φθινοπώρου.