Σκόρπια

Είναι πολύς ο καιρός που έχω να γράψω. Η καθημερινότητα ολοένα και πιο δύσκολη, αλλά και μίζερη. Και με το δύσκολο κάτι κάνεις, αλλά με το μίζερο; Τα νέα από παντού θολά και σκοτεινά. Απλά προσπαθούμε να αναπνεύσουμε. Κι αυτό με το ζόρι. 

Σε ένα τόσο εχθρικό περιβάλλον, ολοένα και πιο απάνθρωπο, προσπαθούμε να θυμηθούμε από που ξεκινήσαμε και τι αξίζει να κρατήσουμε, αν μπορούμε. 

Οι ήχοι γίνονται θόρυβοι. Τα χρώματα κραυγές. Το γέλιο μάσκα. Ο χρόνος σπάταλος κι ελάχιστος. 

ράδιο μπλα μπλα

το ραδιόφωνο είναι ένα ιδιαίτερο μέσο. με θυμάμαι πολύ μικρό με το δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι να προσπαθώ να γράψω μία εκπομπή ή ένα τραγούδι από το ηχείο του ραδιόφωνου. το ραδιόφωνο έχει μία μαγική ικανότητα να σου κρατά συντροφιά χωρίς όμως να σε αποσπά, κάτι που ούτε η τηλεόραση αλλά ούτε το διαδίκτυο μπορεί να το κάνει.

ως έφηβος θυμάμαι την γέννηση της ελεύθερης (;) ραδιοφωνίας. τις πρώτες εκπομπές του τζερόνιμο γκρούβι και του μελωδία ή του ρόδον fm, σταθμοί εντελώς διαφορετικοί που όμως είχαν το προσωπικό του στίγμα.

από εκπομπές θυμάμαι την χαρά που με είχε γεμίσει όταν ανακάλυψα τον μουσικό πλούτο του γεραμάνη καθώς και του γιάννη πετρίδη.

με έχει γεμίσει πίκρα που το ραδιόφωνο έχει καταντήσει μουσικό σούπερ μάρκετ και κακή αντιγραφή της τηλεόρασης, ενώ είναι ένα πολύ δυνατό μέσο. η μαγιονέζα δεν απέχει και πολύ από το τελευταίο σιγκλάκι.

ελάχιστους σταθμούς πια παρακολουθώ , μετρημένους στο δάκτυλα του ενός χεριού. τον μελωδία απλά τον έχω εγκαταλείψει με το κόψιμο της εκπομπής του λάμπη λιάβα. οι σταθμοί μουσικές λίστες δεν με ενδιαφέρουν είτε παίζουν ποιοτικά είτε σκουπίδια, το ίδιο μου κάνει. δεν μου λέει κάτι αν το γιουχου και το ουάου λέγεται με λα μινόρε και χάχανα.

ίσως είναι μία εποχή που θα πρέπει να απαιτήσουμε την ποιότητα και να μην μας αντιμετωπίζουν σαν πελάτες που αγοράζουν μαγιονέζα (κι όχι δεν είναι το ίδιο ). φυσικά κι εμείς θα πρέπει να απαιτήσουμε από τον εαυτό μας να σταματήσουμε να τα αντιμεωπίζουμε όλα επιφανειακά και στο τέλος και τον ίδιο μας τον εαυτό. το να είσαι επιφανειακός είναι το εύκολο γιατί δεν κουράζει.

το μέλλον ίσως δεν συντονίζεται στους μεγάκυκλους πια μια και αρκετοί διαδικτυακοί σταθμοί έχουν εμφανιστεί, θυμίζοντας λίγο της εποχή της ραδιοφωνοπειρατίας αλλά που σίγουρα γίνεται από ανθρώπους με μεράκι. δεν έχω καθήσει ακόμη να τους παρακολουθήσω στενά οπότε δεν μπορώ να εκφέρω ξεκάθαρη γνώμη.

μέχρι στιγμής τις περισσότερες επιλογές μου τις βρίσκω στο κόκκινο 105,5fm που έχει αρκετή μουσικοποικιλότητα.

υ.γ. η συγκεκριμένη ανάρτηση γράφτηκε με αφορμή την αναζήτηση για το παρόν της εκπομπής «αλάτι της γης» η οποία ανακάλυψα ότι κατοικεί στους 89,5 μεγάκυκλους , σταθμού της εκκλησίας της ελλάδος , καθημερινά στις 6 το απόγευμα.

καλό φθινόπωρο

καλό φθινόπωρο

σύνθεση σε βαθύ πορτοκαλί

πηγάδια, κάρπαθος

καλό μας φθινόπωρο

Μου χει λείψει ένα ξαφνικό μπουρίνι. Τότε που η ζέστη ξαφνικά σπάει σε σταγόνες και μεταμορφώνεται σε  δροσιά. Τότε που την ησυχία ή και την βουή σπάει το μπουμπουνητό , ήχος παραδόξως υπόγειος, σαν από καρδιάς ένα πράγμα.

ύστερα γλυκό μουρμουρητό , ολιγόλεπτο συνήθως, αφηγείται τις ιστορίες που γεννήσαμε το καλοκαίρι. κάθε σταγόνα, ο ήχος της, η μορφή της , μας καλεί να κοιτάξουμε μέσα μας, να αναπολήσουμε στιγμές και επιθυμίες.


καλό ταξίδι ζοζέ

Σήμερα έφυγε ένας μεγάλος παραμυθάς. Ένας παραμυθάς που μπορεί να είχε τελειώσει μοναχά το δημοτικό αλλά οι ιστορίες του έθετε ριζοσπαστικά ερωτήματα τόσο σε υπαρξιακό επίπεδο όσο και σε γενικό κοινονικοφιλοσοφικό . Τελευταία είχε μεταφερθεί ατυχώς  στην μεγάλη οθόνη ένα από τα αριστουργήματά του , το «Περί Τυφλότητος». Περίεργη γραφή που στην αρχή σε ξενίζει αλλά μετά εφόσον την συνηθίσεις σε παρασέρνει. Οι διάλογοι διαχωρίζονται με κόμματα ενώ η τελεία είναι κάτι σπάνιο. Στην αρχή σου την σπάει αλλά ο παραμυθάς σου λέει να τον προσέχεις γιατί η γραφή υπάρχει για να ρέει.

Γενικά αν ήθελα να περιγράψω τον Ζοζέ Σαραμάγκου θα τον περιέγραφα σαν έναν αγγλοσάξωνα που ξέμεινε στον νότο. Χωρίς τις περιγραφικούρες των λατίνων (όσο και να μου αρέσει ο Μάρκες  κάπου με κουράζει) η ορθολογικότητά του δεν μοιάζει να έχει βγει μέσα από ένα μουχλιασμένο πρωινό αλλά από ένα μεσογειακό απόγευμα , ντάλα καλοκαίρι – ναι το ξέρω ότι η Πορτογαλία κοιτάει Ατλαντικό αλλά η μεταφορά δεν θα ήταν σωστή.  Δεν δίσταζε να προκαλεί αλλά πάντα δημιουργικά.

Παρότι αρκετά μεγάλος η σκέψη του έμοιαζε φρέσκια πολύ πιο φρέσκια από πολλούς νέους με μουχλιασμένα μυαλά.

Καλό ταξίδι δάσκαλε. Κι άμα σου ξεφύγει καμία ιστορία άσ’ την να κάνει διάβα απ’ εδώ.

– τα βιβλία του ζοζέ σαραμάγκου κυκλοφορούν στην ελλάδα από τις εκδόσεις καστανιώτη. είναι μία ευκαιρία έστω και με αυτό το γεγονός να γνωρίσετε αυτόν τον τόσο ιδιαίτερο συγγραφέα.

θα σε φάααμε


Οι όποιες αντιδράσεις είναι δεδομένες και δικαιολογημένες. Όσο δεν αποδίδονται ευθύνες και τα μόνα μέτρα είναι φόροι και περικοπές εμφανίζεται το αδιέξοδο του συστήματος και τα πραγματικά του χαρακτηριστικά. Η έλλειψη δημοκρατίας* και ισονομίας που έχουν ως αποτέλεσμα την μετακύλιση κοινωνικών ομάδων στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα θα οδηγήσουν σε μία αυξανόμενη βία. Τα πρώτα εμφανή σημάδια είχαν φανεί τον δεκέμβρη του 2009 τα οποία δεν είχαν εκτιμηθεί τόσο σοβαρά όσο έπρεπε (αν είχαν εκτιμηθεί τότε μιλάμε για οργανωμένη απάτη). Δεν θα είναι μόνο κάτι «βαρεμένοι» ακροαριστεροί ή αναρχικοί που θα αντιδρούν. Η αντίδραση και η βία θα αποτελούν μία γενικευμένη κοινωνική έκφραση.

Μιλώντας για βία δίνω παραδείγματα:
– κοινωνικές συγκρούσεις με έντονα βίαιο χαρακτήρα
– αύξηση της δύναμης του παρακράτους
– αύξηση των συμμορίων (που αφορά κυρίως τους νέους) και του εγκλήματος γενικότερα
– ρατσισμός
– ενδοοικογενειακή βία

Γενικότερα αν δεν υπάρξουν καινοτόμα και ουσιαστικά μέτρα με ευρεία κοινωνική αποδοχή. Αν αυτά τα μέτρα δεν είναι μόνο κοψίματα και απολύσεις που ουσιαστικά είναι η προβιά του σαπισμένου σώματος της διαπλοκής. Αν δεν υπάρξει κυνήγι και καταδίκη των υπευθύνων (κι όχι μαγισσών – κι αυτό είναι πολύ σοβαρό επίσης). Οδηγούμαστε σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις που μόνο οι λύκοι έχουν συμφέρον και το κοπάδι κανένα.

κι όσο κι αν είμαι κατά της θανατικής ποινής αν γνώριζα ότι κάποια τρομοκρατική οργάνωση (με ή χωρίς εισαγωγικά) είχε δολοφονήσει κάποιον που ήταν υπεύθυνος για μίζες και για οικονομικά εγκλήματα το ξέρω και με πλήρη γνώση του τι γράφω ότι δεν θα ένιωθα τύψεις. για να μην φτάσει όμως κάποιος τρελαμένος (ή μη) να το κάνει αυτό θα πρέπει να δράσει η δικαιοσύνη που δυστυχώς όμως δεν το πιστεύω ότι το μπορεί ή το θέλει.

όμως δεν χρειαζόμαστε ούτε κατά παραγγελία ζορό , ούτε παπαδόπουλους. χρειαζόμαστε ενίσχυση της δημοκρατίας. έλεγχος των κυβερνώντων ουσιαστικός και πραγματικός. και να μην ξέχναμε ότι ως πολίτες έχουμε την πρώτη ευθύνη κι ότι οι ανεύθυνοι ψάχνουν είτε για ζορό είτε για δικτάκτορες.

όμως

τι θέλει να πει ο ποετής;

Πολλοί θα μιλήσουν για ποίηση, για το τι είναι ποίηση. Σίγουρα δεν είναι το τι θέλει να πει ο ποιητής (*). Μία από τις πρώτες μορφές έκφρασης του ανθρώπου, αυτό σίγουρα. Σίγουρα επίσης δεν είναι για τους λίγους αλλά όχι και για τους πολύ πολλούς. Δεν έχει νόημα να ψάχνεις συνεχώς το νόημα πίσω από τις λέξεις, αν δεν σε έχει αγγίξει ούτε μία χροιά των στίχων. Και ναι μοιάζει τρελό που μέσα από τόσους παράλογους συνειρμούς βγαίνει νόημα  που ίσως μία διατριβή να μην έφτανε. Συνήθως είναι θλιμμένη, μια και στη λύπη ψάχνουμε να βρούμε τα σπασμένα κομμάτια μας και να τα μαζέψουμε, να βρούμε ίσως το γιατί. Κι από τα «άσχετα» θραύσματα, τις άσχετες εικόνες εμφανίζεται αυτή.

και κάτι ακόμα, θέλει χρόνο, δεν απευθύνεται στους βιαστικούς.

Μία ωραία σχετική σκηνή (σε δύο συνέχειες στο youtube) από την ταινία «ο κύκλος των χαμένων ποιητών«.

Για το ποίημα Oh captain my captain που αποτελεί βασικό στοιχείο αυτής της ταινίας .μπορείτε να βρείτε πληροφορίες εδώ από την wikipedia

(*) έχεις μία γεύση τρικυμίας στα χείλη… [Μαρίνα των βράχων, Οδυσσέας Ελύτης] το ερωτευμένο το φιλί τέτοια γεύση δεν έχει; χρειάζεται λυσάρι;

idiot’s dreams- η ζωή του κυρίου Ι.

—Το παρακάτω κείμενο είναι ακατάλληλο για ανηλίκους—

σήμερα το πρωί είχα δύσκολο ύπνο. η κάρτα για το ξυπνητήρι είχε τελειώσει, δεν είχα points για καφέ και για ξύρισμα και κάποιοι ελάχιστοι είχαν μείνει για την πόρτα. πέρασα από το πεζοδρόμιου του αγαλόπουλου που ξεκίνησα προχτές μία συνεργασία. το δίκτυο πεζοδρομίων αγαλόπουλος μπορεί να μην είναι τόσο καθαρό αλλά σου δίνει μία καλύτερη σχέση τιμής/ποιότητας. ευτυχώς δεν με βγάζει τόσο μακρυά όσο το δίκτυο λιακόπουλος από την δουλειά (ήταν πιο φτηνό αλλά αλλά η γλίτσα και οι λακούβες ήταν σε απαράδεκτο σημείο).

έφτασα στην αγία εταιρία που μας προσφέρει εργασία, δωρεάν πεζοδρόμιο, είσοδο στο κτίριο και δωρεάν χρήση του υπολογιστή, του τηλεφώνου και χρήση στυλό και μπλάνκο (σε πιο υψηλά στελέχη προσφέρει και δωρεάν τουαλέτα αλλά μην τα θέλουμε κι όλα δικά μας).

γυρνώντας στο σπίτι η μαρία μου ανέφερε ότι η δόση για την συσκευή αναπνοής του μικρού κόντευε. η μαρία έχει λίγο καλύτερη θέση από εμένα στην εταιρία της, έτσι μπορούμε να στέλνουμε τον μικρό στο σχολείο. το βράδυ την αγκάλιασα της έδωσα 10 points , με φίλησε και μου κανε μία πίπα, αφού τελείωσα μου δωσε μία των 11 και την έγλυψα για λίγο (είχε περίοδο οπότε της έδωσα ρέστα 4 points). μου είπε ότι ο διευθυντής με τρεις πίπες την ημέρα θα της έδινε 2000 points το μήνα επιπλέον. καλή ευκαιρία. το προγαμιαίο συμβόλαιο λέει ότι δικαιούμαι το 30% αυτού του ποσού. 600 points xtra το μηνιάτικο.

ο μικρός ξύπνησε. το μαλακισμένο ήθελε φαΐ. πάλι. λες και δεν του έφτασε το χτεσινό. γκρίνιαξα. η μαρία μου είπε ότι αν συνεχίσω θα πρέπει να της δώσω μία κάρτα των 4points για να με ανεχτεί. γαμώτο.

ο μάνος μου είπε ότι χτες βρέθηκε αγοραστής οργάνων. της είπα της μαρίας ότι θα ήταν μία μεγάλη ευκαιρία να κάνουμε την καλή. έτσι συμφωνήσαμε να δώσουμε ο καθένας το ένα νεφρό του (και ο μικρός). 3 εκατομμύρια points δεν είναι λίγα. θα μπορέσουμε κι εμείς να αγοράσουμε ένα πεζοδρόμιο και να το νοικιάζουμε ύστερα.

επενδύσεις αγαπητοί. ο ξύπνιος άνθρωπος πάντα πρέπει να βλέπει πιο μπροστά όσο κόστος και να έχει.

ο μικρός συνεχίζει να πεινάει πολύ. άμα φτάσει τα τρία γεύματα θα του κλείσω την μάσκα. η μαρία έχει κάποιες αντιρρήσεις αλλά οι γυναίκες είναι συναισθηματικές. άσε που αν πουλήσουμε ύστερα όλα τα όργανα να κάνουμε και γερή μπάζα. λες; δεν ξέρω. καλή ιδέα. λες να συμφωνήσει;

Blogged with the Flock Browser