Ματ. όπως λέμε…

Σαν τον Βασιλιά που πέφτει. Ματ. Και πρέπει να είσαι εκεί, έτοιμος να δεχτείς την νίκη αλλά και την ήττα. Το σκοτάδι απλώνεται σαν ομίχλη. Οι λεπίδες του επιβάλουν τον νόμο. Και αφήνεις το αίμα να χυθεί πάνω στο χώμα, ελπίζεις. Αφήνεσαι να χαθείς στην σιωπή, αφήνεσαι στην μελωδία της. Γαλήνια.

Είναι από καιρό πια που χουν χαθεί οι άμυνες. Η επίθεση είναι η μόνη μας επιλογή.
Κι αυτοί οι παλμοί της καρδιάς πόσο φοβίζουν.

Τα βήματα ηχούν μοναχικά στο πεζοδρόμιο. Η μεγάλη στιγμή φτάνει, η στιγμή που πρέπει να σπάσεις τον καθρέπτη. Όμως φοβάσαι τι υπάρχει μέσα του. Φοβάσαι το τι κρύβεις.

Το τζάμι χώνεται στην σάρκα. Παιδικές φωνές φωλιάζουν στο κεφάλι σου. Πονάνε τόσο αυτές οι φωνές. Σαν συρματοπλέγματα. Πρέπει να τα κόψεις. Να βγεις εκεί έξω. Μην φοβηθείς που θα χαθεί το σκοτάδι.

από τον ορίζοντα ανατέλλει ένας κατακόκκινος ήλιος. ερημιά. ίσως και κρύο. αλλά ελεύθερος.

Ματ. όπως λέμε…

Δεν έχει απαραίτητα νόημα το παραπάνω κείμενο. Είναι εικόνες που βγήκαν όσο άκουγα αυτή τη μουσική,. Προσπάθησα να έχει μία συνοχή. Αν δεν έχει δεν με πειράζει.

Advertisements

Μαουτχάουζεν

μαουτχάουζεν
Δυστυχώς πρέπει να ξαναδιαβαστεί.

Όταν το διάβασα άκουσα πολύ διαφορετικά τον κύκλο τραγουδιών Μπαλάντα του Μαουτχάουζεν του Μίκη.

Ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο του Καμπανέλλη. Ρέει άμεσα. Γρήγορα. Δεν σου εκβιάζει το συναίσθημα. Θα μπορούσε. Δεν το κάνει..

Μας μιλά για ένα από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης όπου οι κρατούμενοι προετοίμαζαν το θάνατό τους, μύριζαν το θάνατό τους. Δυστυχώς όμως ο κόσμος ξεχνά. Όχι μόνο εδώ στον τόπο μας. Γενικά ο άνθρωπος επιλέγει να ξεχάσει. Έπειτα είναι έτοιμος να επαναλάβει τα ίδια και χειρότερα εγκλήματα. Ελπίζω να διαψευσθώ.

διαβάστε το και έπειτα ακούστε και το δίσκο.

Ξεχωρίζω δύο τραγούδια. Το Άσμα Ασμάτων και τον Αντώνη.

eden και dvorak

eden

αγαπημένο μάνγκα

μεταποκαλυπτικό. σκοτεινό.σύχρονο. όπως το μέλλον.

αξίζει να το διαβαστεί και να προβληματίσει.

για μουσική συνοδεία προτείνω το άλμπουμ του  Τσέχου Τόμας Ντβόρακ Zorya (Ζόρια).

καλή ανάγνωση και ακρόαση

 

ναι είναι φωτογραφημένο ανάποδα 🙂

 

υπερπανσέληνος και λίγη τζαζ

Supermoon Lunar Eclipse (NHQ201509270205)

  μπήκε μέσα στο σπίτι. έκανε ένα γρήγορο ντους να φύγει η θολούρα της δουλειάς. ζέστανε λίγο το φαΐ, σερβιρίστηκε και λίγο κόκκινο κρασί. έκλεισε τα φώτα, άφησε το στερεοφωνικό να παίζει απαλά μουσική. κάθησε λίγο στο μπαλκόνι. είχε λίγη ψυχρούλα αλλά ακόμη μπορούσε να καθήσει χωρίς να κρυώνει. η πόλη σαν απόμακρο μελίσσι, βούιζε. όπως και οι σκέψεις του.λίγη προσπάθεια για όνειρο. το φεγγάρι είχε ήδη βγει.

η φωτογραφία είναι από το αρχείο της νάσα

Καλό Φθινόπωρο

Καλό Μήνα

με Νιρβάνα και το «Ουρλιαχτό» του Άλλεν Γκίνσμπεργκ

καλή ακρόαση και σε μία απαγγελία στο Τρίτο από τον Γιώργο Κοροπούλη

 

μην φοβάσαι αυτό το παγωμένο χώμα, το βροχερό πρωινό

είναι εκείνα που κάνουν το φιλί της πιο ποθητό

την αγκαλιά της πιο ζεστή

οι γερανοί

 

Αυτές τις ημέρες έχουν γραφτεί πολλά για την Χιροσίμα και την ατομική βόμβα που έπεσε εκεί πριν 70 χρόνια. Υπάρχουν άρθρα που έχουν αναλύσει με πολύ ικανοποιητικο τόσο τους λόγους και τις αιτίες που έπεσε αυτή η βόμβα καθώς η «αδερφή» της στο Ναγκασάκι. Άρθρα με σπάνιο φωτογραφικό υλικό όπως αυτό στο luben. Όμως δεν θα θελα να μιλήσω για αυτό.

Θα μιλήσω για ένα τραγούδι. Το 1968 ο σοβιετικός ποιητής Ραζούλ Γκαζμάτοφ επισκέπτεται το Πάρκο Ειρήνης της Χιροσίμα καθώς και το μνημείο της Σαντάκο Σασάκι. Εκεί , οι γερανοί από χαρτί που έχει φτιάξει ένα κορίτσι κι έχει στολίσει το μνημείο τον καταδιώκουν και τον οδηγούν στο να γράψει το ποίημα «Οι γερανοί» ή αλλιώς Журавли́ στα ρώσικα. Το τραγούδι  ηχογραφείται πρώτη φορά στις 9 Ιουλίου του 1969 και αποτελεί παραδοσιακό αντιπολεμικό τραγούδι της Ρωσίας. Αποτελεί τραγούδι μνημείο αναφοράς για τους νεκρούς του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Η πιο τρυφερή απόδοση του τραγουδιού που βρήκα ήταν από τον ίδιο τον συνθέτη που το μελοποίησε,  τον Γιαν Φρένκελ.

  Οι στίχοι αποδόθηκαν στα ελληνικά από τον Γιάννη Ρίτσο και τραγουδήθηκε από την Μαργαρίτα Ζορμπαλά

Όσο για την φρίκη της ατομικής βόμβας νομίζω ότι ο ξυπόλυτος Τζεν είναι ο πιο κατάλληλος για να μας την περιγράψει. Ο ξυπόλητος Τζεν είναι μία σειρά γιαπωνέζικου κόμιξ ή αλλιώς μάνγκα το οποίο σχεδίασε ο Κεΐτζι Ναγκαζάουα το 1973. Σε αυτό το μάνγκα μας περιγραφει την Ιαπωνία κατά την διάρκεια του Δευτέρου Πολέμου, λίγο πριν καθώς και το πολύ μετά την ρήψη της βόμβας. Δεν κρύβει τίποτα. Μας περιγράφει την γιαπωνέζικη κοινωνία εκείνης της περιόδου. Τις ταξικές και πολιτικές διαβαθμίσεις. Την διαφθορά σε όλα τα επίπεδα. Τον εθνικισμό. Το πώς αφέθηκαν πολλοί πολίτες να πεθάνουν μετά την ρήψη της βόμβας. Για το πώς τους εκμεταλλεύτηκαν οι υπόλοιποι , ανέπαφοι, γιαπωνέζοι. Για το πώς οι «πατριώτες» γιαπωνέζοι έγιναν έπειτα φιλαμερικανοί. Για το πώς προσπαθούσαν οι πολίτες με πρωτόγωνα μέσα να επιβιώσουν, τρωγοντας την σκόνη των τριμμένων οστών των πτωμάτων, για τους μαζικούς τάφους. Τίποτα δεν μένει κρυφό σε αυτό το εκπληκτικό κόμιξ. Ένα μικρό δείγμα από την απόδοσή του σε ταινια το 1983.

Το συγκεκριμένο βίντεο είναι πολύ σκληρό και δεν είναι για παιδιά και δυστυχώς δεν είναι υπερβολικό.

Ας μην ξεχνάμε. Δεν μας επιτρέπεται.

Μην συνηθίζουμε στην φρίκη.

the entertainer από το Κεντρί

Αυτές τις ημέρες μου είχε κολλήσει η βασική μελωδία από το Κεντρί.


Αφού έλιωσα να την ακούω στο youtube κάθισα και έψαξα και λίγο για αυτήν . Έτσι βρήκα ότι είναι διασκευή παλιού κομματιού. Το κομμάτι λέγεται the entertainer και είναι του Scott Jopplin. Πιο εντυπωσιακό για μένα είναι ότι αυτή η μουσική που ακούμε να παίζεται συνήθως στα σαλούν στις ταινίες έχει όνομα. Και το όνομα αυτής είναι ραγκτάιμ. Περισσότερες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε εδώ στην γουικιπίντια. Μία βασική πληροφορία που βρήκα ενδιαφέρουσα ήταν ότι παιζόταν στα μπουρδέλα των αφροαμερικάνικων περιοχών της Νέας Ορλεάνης. Άλλωστε τα σαλούν , όπως μπορεί λίγο να γνωρίζουμε, εξυπηρετούσαν κι αυτό το σκοπό ως χώρος καθαρά ανδρικός. Οπότε λογικά ακούγεται κι αυτή η μουσική.

 

Έψαξα να βρω μία παρτιτούρα. Έτσι έπεσα στο παρακάτω βίντεο όπου η εταιρεία από την οποία την αγόρασα και κατέβασα μας παρουσιάζει το πώς ακούγεται το κομμάτι από την παρτιτούρα. Όσοι έχουν αγοράσει παρτιτούρες θα έχουν παρατηρήσει το φαινόμενο άλλο τραγούδι να πιστεύουν ότι έχουν αγοράσει άλλο να παίζει η παρτιτούρα. Εδώ όμως ότι αγοράζεις… παίζει 🙂

Μου άρεσε πολύ και ο τρόπος όπου έγινε η αγορά. Αφού πλήρωσα μου ήρθε ένα ιμέιλ όπου μου εμφάνισε ένα σύνδεσμο όπου μπορούσα να κατεβάσω την παρτιτούρα. Το περιθώριο για να την κατεβάσεις είναι 24 ώρες όμως μπορείς να το κάνεις όσες φορές θες, δεν έχει περιορισμό αντιτύπων. Είναι σε αρχείο pdf και κάτι που το βρήκα επίσης πολύ καλό είναι ότι μπορείς να την εκτυπώσεις. Σωτήριο διότι δεν είναι πάντα εύκολο με την ταμπλέτα.

Έτσι έβαλα ένα μικρό στόχο αφού έμαθα για αυτό το κομμάτι να το μάθω κιόλας. Καλή ακρόαση.