Avery Dean – ένας μικρός εφευρέτης

Τον πιτσιρικά Avery Dean τον ανακάλυψα τυχαία. Είναι εκπληκτικός τούτος εδώ ο νεαρός, τόσο για τις κατασκευές του όσο και για την φαντασία που κρύβεται πίσω από αυτές. Είναι ένα από τα τρανταχτά παραδείγματα για το πώς τα κατασκευαστικά παιχνίδια τύπου Lego, μπορούν να αποτελέσουν το εφαλτήριο για να πάει τη φαντασία και την δημιουργικότητα του παιδιού πολύ πιο πέρα.

Επίσης είναι εκπληκτικό το πώς λύνει τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει ή μάλλον θέτει η φαντασία του.

Για παράδειγμα σε αυτό το βιντεάκι του 2014 έχει φτιάξει ένα κάστρο όπου αναλόγως το τι φιγούρα θα βάζει μπροστά την πύλη του θα εμφανίζεται κι ο αντίστοιχος φρουρός. Το πώς έλυσε το πρόβλημα αυτό μας το εξηγεί ο ίδιος και είναι απολαυστικότατος ο τρόπος του που μας το παρουσιάζει και φαίνεται τρελά ότι το απολαμβάνει.

Στο τελευταίο του βίντεο μάλιστα έχει προχωρήσει κατά πολύ φτιάχνοντας δύο αυτόνομες μαριονέτες (στα 9 του χρόνια !!!! ), προ-προγραμματισμένες . Συγκρατήστε καλά την ηλικία. Αυτό το παιδί στα 9 του χρόνια ξέρει να παρουσιάζει με τόση απλότητα το πρότζεκτ του το οποίο προσωπικά δεν το βρίσκω και τόσο απλό. Όμως είναι απλό για το ίδιο γιατί το αγαπά και αυτό μας το περνά.

Χρησιμοποίησε την σειρά Mindstorm της Lego που είναι η σειρά ρομποτικής της εταιρίας καθώς και την σειρά Technic που είναι πιο κοντά στην μηχανική. Η σειρά Mindstorm του δίνει την δυνατότητα να προγραμματίσει, να φτιάξει κώδικα για το πώς θα αντιδρά η κάθε μαριονέτα ξεχωριστά. Ενώ η σειρά Technic να προσεγγίσει την πιο φυσιολογική  κίνηση των μαριονετών, το βλέπουμε πολύ καθαρά όταν αναφέρεται στις αρθρώσεις των μαριονετών και στην κίνηση του στόματος.

Κι όλα αυτά σε ένα βιντεάκι που ο ίδιος απολαμβάνει και έχει χιούμορ χωρίς να χάνει σε επαγγελματισμό του (μιλάμε για παιδί που είναι τώρα 10 με 11ετών).

Συγχαρητήρια στους γονείς του και στον ίδιο εύχομαι πάντα να απολαμβάνει έτσι την δημιουργικότητά και την φαντασία του.  Μπράβο Avery.

 

Advertisements

Ματ. όπως λέμε…

Σαν τον Βασιλιά που πέφτει. Ματ. Και πρέπει να είσαι εκεί, έτοιμος να δεχτείς την νίκη αλλά και την ήττα. Το σκοτάδι απλώνεται σαν ομίχλη. Οι λεπίδες του επιβάλουν τον νόμο. Και αφήνεις το αίμα να χυθεί πάνω στο χώμα, ελπίζεις. Αφήνεσαι να χαθείς στην σιωπή, αφήνεσαι στην μελωδία της. Γαλήνια.

Είναι από καιρό πια που χουν χαθεί οι άμυνες. Η επίθεση είναι η μόνη μας επιλογή.
Κι αυτοί οι παλμοί της καρδιάς πόσο φοβίζουν.

Τα βήματα ηχούν μοναχικά στο πεζοδρόμιο. Η μεγάλη στιγμή φτάνει, η στιγμή που πρέπει να σπάσεις τον καθρέπτη. Όμως φοβάσαι τι υπάρχει μέσα του. Φοβάσαι το τι κρύβεις.

Το τζάμι χώνεται στην σάρκα. Παιδικές φωνές φωλιάζουν στο κεφάλι σου. Πονάνε τόσο αυτές οι φωνές. Σαν συρματοπλέγματα. Πρέπει να τα κόψεις. Να βγεις εκεί έξω. Μην φοβηθείς που θα χαθεί το σκοτάδι.

από τον ορίζοντα ανατέλλει ένας κατακόκκινος ήλιος. ερημιά. ίσως και κρύο. αλλά ελεύθερος.

Ματ. όπως λέμε…

Δεν έχει απαραίτητα νόημα το παραπάνω κείμενο. Είναι εικόνες που βγήκαν όσο άκουγα αυτή τη μουσική,. Προσπάθησα να έχει μία συνοχή. Αν δεν έχει δεν με πειράζει.

Μία Ευγλήνα από κοντά

Ο μικρόκοσμος είναι από τα αγαπημένα μου θέματα. Στο παρακάτω βίντεο βλέπουμε μία Ευγλήνα ή Ευγλήνη ή πιο συγκεκριμένα μία Euglena Viridis. Η Ευγλήνα ανήκει στα Ευγληνόζωα υπόφυλο Ευγληνίδια. Είναι αυτότροφο κατά βάση όπως μας υποδεικνύει η ύπαρξη χλωροπλαστών (τα σακουλακια μέσα στο σώμα του πρωτόζωου). Το κόκκινο σημαδάκι που βλέπετε ονομάζεται στίγμα και οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι αποτελεί ένα είδος «ματιού» (εντοπίζει το φως). Κοντά στο στίγμα όταν καθαρίζει λίγο η εικόνα πιθανόν να βλέπετε το μαστίγιο με το οποίο κινείται. Η Ευγλήνα βρίσκεται κυρίως σε περιοχές με έντονη βλάστηση και όπως μπορείτε να υποθέσετε λόγω του βίντεο σε ποτάμια, λίμνες και γενικά γλυκά νερά.

Σε σχέση με άλλα βίντεο που έχω βρει το συγκεκριμένο μου αρέσει γιατί είναι πολύ καθαρό. Νομίζω ότι ευκρινέστατα μπορούμε να διακρίνουμε τους χλωροπλάστες.

 

Το βίντεο φυσικά δεν μου ανήκει. Θα ήμουν ευτυχισμένος σαν παιδάκι που το πρωτοπάνε στην Ντίσνεϋλαντ άμα το χα καταφέρει.

πληροφορίες αντλήθηκαν από την Γουικιπίντια καθώς και από την εκπληκτική Ζωολογία των εκδόσεων UTOPIA. Φυσικά και η παρούσα ανάρτηση δεν είναι διαφημιστική. Απλά αναφέρω τις πηγές μου.

Πείραμα Atlas κι ένα μικρό ταξίδι στην σωματιδιακή φυσική

Χτες η ιστοσελίδα του πειράματος  Άτλας  (Atlas)  που αποτελεί ένα από τα τέσσερα μείζονα πειράματα που πραγματοποιούνται στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ( LHC, Large Hadron Collider) που πραγματοποιείται στο Σερν (CERN), ανέβασε ένα βίντεο όπου παρουσιάζεται μία εκπληκτική ιστορία.

Με μία σειρά εικόνων από το παρελθόν έως το σήμερα,  μας αφηγείται το πώς απεικονιζόντουσαν αρχικά οι συγκρούσεις των σωματιδίων στο φωτογραφικό φιλμ αρχικά κι ύστερα πάνω στο χαρτί , έως το σήμερα όπου πια οι επιστήμονες έχουν τρισδιάστατες απεικονίσεις γεγονότων υψηλής ευκρίνειας.

Ταυτόχρονα με αυτή την αφήγηση έχουμε μία παράλληλη, αυτής της εξέλιξης της  σωματιδιακής Φυσικής.

Τέλος αυτά τα περίπλοκα σχήματα έχουν και μία ιδιαίτερη χαοτική ομορφιά. Μία χαοτική ομορφιά της απεικόνισης του αόρατου στα μάτια αλλά υπαρκτού.

Το βίντεο είναι δημιουργία των Riccardo Maria Bianchi, Emma Ward & Katarina Anthony, ενώ το άρθρο αναφορά στο βίντεο όπου έχει ανεβεί στην ιστοσελίδα του Άτλας είναι της Katarina Anthony

η μεταγραφή του DNA

Μία μικρή περιγραφή για να γίνει κατανοητό το βίντεο.

  Η όλη διαδικασία της πρωτεϊνοσύνθεσης γίνεται καθημερινά, αυτή τη στιγμή σε κάθε κύτταρο του κορμιού μας, σε κάθε πολυκύτταρο ή μονοκύτταρο ευκαρυωτικό οργανισμό. Η πρώτη φάση της πρωτεϊνοσύνθεσης είναι η λεγόμενη μεταγραφή του DNA. Ουσιαστικά όταν μιλαμε για μεταγραφή εννοούμε τη σύνθεση του προ-mRNA υπό τις «οδηγίες» του DNA. Για να ξεκινήσει η όλη διαδικασία χρειάζεται να «προσθεθούν» οι μεταγραφικοί παράγοντες (ειδικές πρωτεΐνες ) καθώς και η πολυμεράση ΙΙ του RNA στον υποκινητή (συγκεκριμένη νουκλεοτιδική αλληλουχία) ώστε να αποτελέσουν το σύμπλοκο έναρξης της μεταγραφής. Για να είμαι σωστός η ίδια διαδικασία γίνεται και στους προκαρυωτικούς με την διαφορά ότι αυτά δεν χρειάζονται την ύπαρξη των μεταγραφικών παραγόντων.

  Προσωπικά το βρίσκω πολύ μαγικό, κι αυτό αποτελεί ήδη την αρχή πολύ πριν φτάσουμε την σύνθεση της πρωτεΐνης.  Παρακολουθείστε το πολύ ενδιαφέρον ολιγόλεπτο βιντεάκι το οποίο μας εισάγει με απλό τρόπο στο μυστικό της ζωής.

  • το βίντεο το παρέχει το HHMI το οποίο προσπαθεί να προωθήσει εκπαιδευτικό υλικό για την καλύτερη κατανόηση των επιστημών  (ναι πληθυντικός) της Βιολογίας.
  • για την περιγραφή συμβουλεύτηκα το βιβλίο της Βιολογίας των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης

Λύσσα – για ένα αυτοοργανωμένο και αντιεμπορευματικό κινηματογράφο

Μετά από καιρό ήρθε η ώρα να μιλήσω για μία από τις πιο δημιουργικές περιόδους της ζωής μου, τα γυρίσματα της ταινίας «Λύσσα». Το τι είναι αυτή η ταινία καθώς και τους στόχους τους μπορείτε να τα δείτε αναλυτικά στην ιστοσελίδα που έχει στηθεί για την ταινία. Όποιος τυχερός μπορεί να δει την ίδια την ταινία σε κάποια τοπική προβολή. Ενώ μελλοντικά θα μπορείτε να την δείτε και μέσω της ίδιας της ιστοσελίδας.

Εγώ το μόνο που θα καταθέσω είναι ένα μικρό κείμενο εντυπώσεων από την όλη διαδικασία. Μία διαδικασία που ακόμη εξελίσσεται και παράγει. Νοιώθω πολύ τυχερός που το έχω ζήσει και οι εικόνες είναι χαραγμένες μέσα στο μυαλό μου.

-//-

 

Είναι 6μιση ώρα το πρωί. Εκτός από φαντάρος άλλες φορές δεν θυμόμουν να ξυπνούσα τέτοια ώρα. Όμως δεν νοιώθω ότι με περιμένει σκοπιά. Έξω ο ήλιος ανατέλλει και έχει μία ελαφριά ψυχρούλα. Μυρίζει φρυγανισμένο ψωμί και βούτυρο. Σηκωνόμαστε διαδοχικά. Νοιώθω μια μικρή κούραση αλλά όχι δυσφορία (το αντίθετο). Είναι μέρες που έχουμε αντίστοιχα ξυπνήματα και προγράμματα. Κι ίσως κάποιο βράδυ να ήμασταν στη μέση του πουθενά , όπου μήνα καλοκαίρι θέλαμε κουβέρτα. Άραγε σήμερα θα πετύχει πιο εύκολα η σκηνή; Θα φανεί καλά το μακιγιάζ, θα είναι έτοιμο στην ώρα του; Θα ακουστεί πάλι κάποιο αλυσοπρίονο από κάνα χωράφι κάνα χιλιόμετρο μακρυά ή κάποιο αεροπλάνο; Τα φώτα; Θα βρισκόμαστε όλοι στην ώρα μας στο τάδε χωριό;

Αγουροξυπνημένα χαμόγελα. Εξηγήσεις. Διευκρινήσεις. Κάποιος που θέλει να κοιμηθεί λίγο παραπάνω. Πειράγματα. Άλλοτε έξυπνα, άλλοτε χαζά.

Το φως πράγματι μοιάζει σαν να χτυπάει ντάλα ο ήλιος πάνω στο παράθυρο. Δεν ξέρω πώς το κάνουν αλλά ο σταύλος μοιάζει με πίνακα. Τα ρούχα φορεμένα και όπως πρέπει. Τη παιδική κούκλα την μάζεψε άλλος.  Το σκηνικό το χουν μαστορέψει στην λεπτομέρεια και μία χαλασμένη σιλικόνη βάσης βοηθά στην παλαίωση. Δοκιμάζουν τα λόγια, τον ρόλο. Ίσως καλύτερα να το πεις έτσι. Εδώ μία ρυτίδα λιγότερη ίσως; Γαμώτο κάποια παιδάκια κλαίνε και κάποιος κόβει χόρτα με μηχάνημα. Κι ίσως διψάμε. Τα φώτα καίνε.Κι όμως πάντα αυτός καταφέρνει να είναι ήρεμος και με το χαμόγελο σε κατάσταση ζεν. Κι αυτό το άλογο πεινά πολύ κι όταν γουργουρίζει ακούγεται σαν πλυντήριο.

 Το βράδυ οι περισσότεροι εκεί, Βλέπουμε τι φτιάξαμε. Συζητάμε. Κρίνουμε. Διαφωνούμε. Άλλοτε ήρεμα. Άλλοτε όχι. Ίσως η τάδε σκηνή θα έπρεπε να γίνει με τον τάδε τρόπο.

Ένα ερειπωμένο σπίτι γεμάτο νυχτερίδες. Ένα εκκλησάκι γεμάτο αγιογραφίες  με εσωτερική γούρνα για το βρόχινο νερό. Το φαράγγι στην μέση του πουθενά με συντροφιά τον προβολέα και τον γαλαξία απάνω απ τα κεφάλια μας. Το ροζ του ηλιοβασιλέματος , τόσες ροζ αποχρώσεις σε ηλιοβασίλεμα δεν έχω δει. Τα σπίτια με τα προσωπεία στους τοίχους.

και κυρίως οι άνθρωποι που γέννησαν αυτές τις αναμνήσεις

 

οι τέσσερις μικροί βάτραχοι

Ένα κλασσικό κομμάτι από τη Λίμνη των Κύκνων είναι το «οι τέσσερις νεαροί κύκνοι» . Όμως εδώ βρήκα μία κινέζικη διασκευή όπου οι κύκνοι γίνονται βάτραχοι και δεν έχουμε χορεύτριες αλλά χορευτές.

Όπως γράφει κι ένας σχολιαστής στο γιουτιούμπ ενώ το κλασσικό κομμάτι είναι γεμάτο θηλυκότητα , εδώ το συγκεκριμένο είναι γεμάτο αρρενωπότητα χωρίς όμως να χάνεται η ευαισθησία του κομματιού. Πραγματικά εκπληκτικό.

Για να συγκρίνετε σας παραθέτω και την κλασσική έκδοση