Avery Dean – ένας μικρός εφευρέτης

Τον πιτσιρικά Avery Dean τον ανακάλυψα τυχαία. Είναι εκπληκτικός τούτος εδώ ο νεαρός, τόσο για τις κατασκευές του όσο και για την φαντασία που κρύβεται πίσω από αυτές. Είναι ένα από τα τρανταχτά παραδείγματα για το πώς τα κατασκευαστικά παιχνίδια τύπου Lego, μπορούν να αποτελέσουν το εφαλτήριο για να πάει τη φαντασία και την δημιουργικότητα του παιδιού πολύ πιο πέρα.

Επίσης είναι εκπληκτικό το πώς λύνει τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει ή μάλλον θέτει η φαντασία του.

Για παράδειγμα σε αυτό το βιντεάκι του 2014 έχει φτιάξει ένα κάστρο όπου αναλόγως το τι φιγούρα θα βάζει μπροστά την πύλη του θα εμφανίζεται κι ο αντίστοιχος φρουρός. Το πώς έλυσε το πρόβλημα αυτό μας το εξηγεί ο ίδιος και είναι απολαυστικότατος ο τρόπος του που μας το παρουσιάζει και φαίνεται τρελά ότι το απολαμβάνει.

Στο τελευταίο του βίντεο μάλιστα έχει προχωρήσει κατά πολύ φτιάχνοντας δύο αυτόνομες μαριονέτες (στα 9 του χρόνια !!!! ), προ-προγραμματισμένες . Συγκρατήστε καλά την ηλικία. Αυτό το παιδί στα 9 του χρόνια ξέρει να παρουσιάζει με τόση απλότητα το πρότζεκτ του το οποίο προσωπικά δεν το βρίσκω και τόσο απλό. Όμως είναι απλό για το ίδιο γιατί το αγαπά και αυτό μας το περνά.

Χρησιμοποίησε την σειρά Mindstorm της Lego που είναι η σειρά ρομποτικής της εταιρίας καθώς και την σειρά Technic που είναι πιο κοντά στην μηχανική. Η σειρά Mindstorm του δίνει την δυνατότητα να προγραμματίσει, να φτιάξει κώδικα για το πώς θα αντιδρά η κάθε μαριονέτα ξεχωριστά. Ενώ η σειρά Technic να προσεγγίσει την πιο φυσιολογική  κίνηση των μαριονετών, το βλέπουμε πολύ καθαρά όταν αναφέρεται στις αρθρώσεις των μαριονετών και στην κίνηση του στόματος.

Κι όλα αυτά σε ένα βιντεάκι που ο ίδιος απολαμβάνει και έχει χιούμορ χωρίς να χάνει σε επαγγελματισμό του (μιλάμε για παιδί που είναι τώρα 10 με 11ετών).

Συγχαρητήρια στους γονείς του και στον ίδιο εύχομαι πάντα να απολαμβάνει έτσι την δημιουργικότητά και την φαντασία του.  Μπράβο Avery.

 

Σπίτι στην αμμουδιά

sand made home

Είναι εκπληκτικό ότι όσες γενιές κι αν περάσουν, όσο κι αν εξελιχθεί η τεχνολογία, τα παιδιά πάντα στην παραλία ή σε κάποια αλάνα θα προσπαθήσουν να φτιάξουν το «σπιτάκι» τους. Και έχει τόση ομορφιά όλη αυτή η αφαιρετική κατασκευή που οι λέξεις περισσεύουν.

Από την παραλία της Φτελιάς στην Μύκονο

με απλά λόγια

surreal balcony and door

Η προηγούμενη ανάρτηση δεν μου άρεσε. Ενώ όσα έγραφα ήταν αληθινά όσο τα ξαναδιάβαζα μου φαινόντουσαν υπερβολικά, ψεύτικα. Έτσι την αφαιρώ και με απλά λόγια γράφω:

Το λεπόν

Εδώ και μερικούς μήνες ο Θάνος Καλαμίδας μου έδωσε την ευκαιρία να συμμετάσχω στο περιοδικό ArsOvi του οποίου τα τεύχη μπορείτε να τα προμηθευτείτε απ’ εδώ.

Το ArsOvi είναι ένα  δωρεάν διαδικτυακό περιοδικό. Σε κάθε τεύχος του υπάρχει ένα κεντρικό θέμα όπου αναλύεται μέσα από  διαφορετικές οπτικές. Το τελευταίο τεύχος ασχολείται με τα Καλοκαιρινά βιβλία. Αλήθεια τι κατηγορία είναι το καλοκαιρινό βιβλίο; Υπάρχει ή ένα κατασκεύασμα του μάρκετινγκ; Προσωπικά νομίζω ότι μου έδωσε πάσα για την επόμενη ανάρτησή μου. Θα δείξει.

Πέρα της κεντρικής θεματικής υπάρχουν κι άλλες στήλες οι οποίες δεν ασχολούνται απαραίτητα με αυτήν. Αυτές μπορεί να είναι ποιήματα, διηγήματα, κείμενα τέχνης κτλ.

Προσωπικά στο συγκεκριμένο περιοδικό οι συμμετέχοντες μου έχουν δώσει την αίσθηση δεν προσπαθούν να τραβήξουν το μάτι αλλά να μιλήσουν για κάτι που αγαπούν και να το μοιραστούν μαζί μας. Έχουν μία εσωτερική ανάγκη (όσο βαρύγδουπο κι αν ακούγεται) να επικοινωνήσουν και να μοιραστούν. Ελπίζω να τα βρείτε ενδιαφέροντα.

Στη δική μου στήλη (Θραύσματα πόλης) ανεβάζω φωτογραφίες που έχω τραβήξει με το κινητό από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, κυρίως από την Αθήνα. Κάτω από κάθε φωτογραφία υπάρχει κι ένα μικρό σχόλιο. Κυρίως ασχολούμαι με αυτά που προσπερνάμε καθημερινά στις πόλεις μας.

Θάνο σε ευχαριστώ για την ευκαιρία.

Από εσάς περιμένω εντυπώσεις, όχι απαραίτητα για την στήλη μου αλλά και γενικά για το περιοδικό. 🙂

Η φωτογραφία είναι μία από αυτές τις φωτογραφίες που έχω ανεβάσει και στο περιοδικό. Βρίσκεται στο Πειραιά και νομίζω ότι αποτελεί ένα «μνημείο» αρχιτεκτονικού μινιμαλιστικού υπερρεαλισμού. Ίσως να είναι το εξοχικό ξαδέρφου του Χάρρυ Πότερ από την άλλη (ποιός θα περνούσε μέσα από τον τοίχο; ).

Ματ. όπως λέμε…

Σαν τον Βασιλιά που πέφτει. Ματ. Και πρέπει να είσαι εκεί, έτοιμος να δεχτείς την νίκη αλλά και την ήττα. Το σκοτάδι απλώνεται σαν ομίχλη. Οι λεπίδες του επιβάλουν τον νόμο. Και αφήνεις το αίμα να χυθεί πάνω στο χώμα, ελπίζεις. Αφήνεσαι να χαθείς στην σιωπή, αφήνεσαι στην μελωδία της. Γαλήνια.

Είναι από καιρό πια που χουν χαθεί οι άμυνες. Η επίθεση είναι η μόνη μας επιλογή.
Κι αυτοί οι παλμοί της καρδιάς πόσο φοβίζουν.

Τα βήματα ηχούν μοναχικά στο πεζοδρόμιο. Η μεγάλη στιγμή φτάνει, η στιγμή που πρέπει να σπάσεις τον καθρέπτη. Όμως φοβάσαι τι υπάρχει μέσα του. Φοβάσαι το τι κρύβεις.

Το τζάμι χώνεται στην σάρκα. Παιδικές φωνές φωλιάζουν στο κεφάλι σου. Πονάνε τόσο αυτές οι φωνές. Σαν συρματοπλέγματα. Πρέπει να τα κόψεις. Να βγεις εκεί έξω. Μην φοβηθείς που θα χαθεί το σκοτάδι.

από τον ορίζοντα ανατέλλει ένας κατακόκκινος ήλιος. ερημιά. ίσως και κρύο. αλλά ελεύθερος.

Ματ. όπως λέμε…

Δεν έχει απαραίτητα νόημα το παραπάνω κείμενο. Είναι εικόνες που βγήκαν όσο άκουγα αυτή τη μουσική,. Προσπάθησα να έχει μία συνοχή. Αν δεν έχει δεν με πειράζει.

Μία Ευγλήνα από κοντά

Ο μικρόκοσμος είναι από τα αγαπημένα μου θέματα. Στο παρακάτω βίντεο βλέπουμε μία Ευγλήνα ή Ευγλήνη ή πιο συγκεκριμένα μία Euglena Viridis. Η Ευγλήνα ανήκει στα Ευγληνόζωα υπόφυλο Ευγληνίδια. Είναι αυτότροφο κατά βάση όπως μας υποδεικνύει η ύπαρξη χλωροπλαστών (τα σακουλακια μέσα στο σώμα του πρωτόζωου). Το κόκκινο σημαδάκι που βλέπετε ονομάζεται στίγμα και οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι αποτελεί ένα είδος «ματιού» (εντοπίζει το φως). Κοντά στο στίγμα όταν καθαρίζει λίγο η εικόνα πιθανόν να βλέπετε το μαστίγιο με το οποίο κινείται. Η Ευγλήνα βρίσκεται κυρίως σε περιοχές με έντονη βλάστηση και όπως μπορείτε να υποθέσετε λόγω του βίντεο σε ποτάμια, λίμνες και γενικά γλυκά νερά.

Σε σχέση με άλλα βίντεο που έχω βρει το συγκεκριμένο μου αρέσει γιατί είναι πολύ καθαρό. Νομίζω ότι ευκρινέστατα μπορούμε να διακρίνουμε τους χλωροπλάστες.

 

Το βίντεο φυσικά δεν μου ανήκει. Θα ήμουν ευτυχισμένος σαν παιδάκι που το πρωτοπάνε στην Ντίσνεϋλαντ άμα το χα καταφέρει.

πληροφορίες αντλήθηκαν από την Γουικιπίντια καθώς και από την εκπληκτική Ζωολογία των εκδόσεων UTOPIA. Φυσικά και η παρούσα ανάρτηση δεν είναι διαφημιστική. Απλά αναφέρω τις πηγές μου.

Πείραμα Atlas κι ένα μικρό ταξίδι στην σωματιδιακή φυσική

Χτες η ιστοσελίδα του πειράματος  Άτλας  (Atlas)  που αποτελεί ένα από τα τέσσερα μείζονα πειράματα που πραγματοποιούνται στον Μεγάλο Επιταχυντή Αδρονίων ( LHC, Large Hadron Collider) που πραγματοποιείται στο Σερν (CERN), ανέβασε ένα βίντεο όπου παρουσιάζεται μία εκπληκτική ιστορία.

Με μία σειρά εικόνων από το παρελθόν έως το σήμερα,  μας αφηγείται το πώς απεικονιζόντουσαν αρχικά οι συγκρούσεις των σωματιδίων στο φωτογραφικό φιλμ αρχικά κι ύστερα πάνω στο χαρτί , έως το σήμερα όπου πια οι επιστήμονες έχουν τρισδιάστατες απεικονίσεις γεγονότων υψηλής ευκρίνειας.

Ταυτόχρονα με αυτή την αφήγηση έχουμε μία παράλληλη, αυτής της εξέλιξης της  σωματιδιακής Φυσικής.

Τέλος αυτά τα περίπλοκα σχήματα έχουν και μία ιδιαίτερη χαοτική ομορφιά. Μία χαοτική ομορφιά της απεικόνισης του αόρατου στα μάτια αλλά υπαρκτού.

Το βίντεο είναι δημιουργία των Riccardo Maria Bianchi, Emma Ward & Katarina Anthony, ενώ το άρθρο αναφορά στο βίντεο όπου έχει ανεβεί στην ιστοσελίδα του Άτλας είναι της Katarina Anthony

η μεταγραφή του DNA

Μία μικρή περιγραφή για να γίνει κατανοητό το βίντεο.

  Η όλη διαδικασία της πρωτεϊνοσύνθεσης γίνεται καθημερινά, αυτή τη στιγμή σε κάθε κύτταρο του κορμιού μας, σε κάθε πολυκύτταρο ή μονοκύτταρο ευκαρυωτικό οργανισμό. Η πρώτη φάση της πρωτεϊνοσύνθεσης είναι η λεγόμενη μεταγραφή του DNA. Ουσιαστικά όταν μιλαμε για μεταγραφή εννοούμε τη σύνθεση του προ-mRNA υπό τις «οδηγίες» του DNA. Για να ξεκινήσει η όλη διαδικασία χρειάζεται να «προσθεθούν» οι μεταγραφικοί παράγοντες (ειδικές πρωτεΐνες ) καθώς και η πολυμεράση ΙΙ του RNA στον υποκινητή (συγκεκριμένη νουκλεοτιδική αλληλουχία) ώστε να αποτελέσουν το σύμπλοκο έναρξης της μεταγραφής. Για να είμαι σωστός η ίδια διαδικασία γίνεται και στους προκαρυωτικούς με την διαφορά ότι αυτά δεν χρειάζονται την ύπαρξη των μεταγραφικών παραγόντων.

  Προσωπικά το βρίσκω πολύ μαγικό, κι αυτό αποτελεί ήδη την αρχή πολύ πριν φτάσουμε την σύνθεση της πρωτεΐνης.  Παρακολουθείστε το πολύ ενδιαφέρον ολιγόλεπτο βιντεάκι το οποίο μας εισάγει με απλό τρόπο στο μυστικό της ζωής.

  • το βίντεο το παρέχει το HHMI το οποίο προσπαθεί να προωθήσει εκπαιδευτικό υλικό για την καλύτερη κατανόηση των επιστημών  (ναι πληθυντικός) της Βιολογίας.
  • για την περιγραφή συμβουλεύτηκα το βιβλίο της Βιολογίας των Πανεπιστημιακών Εκδόσεων Κρήτης