«Χαιρετίσματα στο θείο» , «Το φάντασμα του Ναζισμού» καθώς και μία μικρή ανάλυση περί μετεμψύχωσης – ναζισμού

  Τώρα τελευταία έπεσε στα χέρια ένα παλιό βιβλίο που μου έκαναν δώρο , το «Χαιρετίσματα στο θείο« του Ντάνιελ Τσαβαρία. Το πρώτο κεφάλαιο ομολογώ με δυσκόλεψε και έκανα αρκετό καιρό να το αρχίσω. Όμως από το δεύτερο και μετά ο «κώδικας» του βιβλίου άρχισε να ξεδιπλώνεται. Τα περισσότερα κεφάλαια είναι μικρά και σε  σύνολο αγγίζουν τα 90 και κάτι (το χω δανείσει αυτή τη στιγμή και δεν το χω εύκαιρο). Μία γρήγορη περιγραφή της πλοκής του βιβλίου θα έλεγα ότι αποτελεί η «Ανατομία του φασισμού». Το βιβλίο αποτελεί κάτι τέτοιο, μας παρουσιάζει την γένεση και την πορεία των ηρώων – μελανοχιτώνων και ταυτόχρονα τις βασικές αρχές της ιδεολογίας τους. Η βασική ραχοκοκαλιά είναι αυτή ενώ ταυτόχρονα ξετυλίγονται γύρω της παράλληλες ιστορίες σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και τόπους, από την εποχή του τέλους(;) της Αποικιοκρατίας έως την πτώση του Ανατολικού μπλοκ, και από την Λατινική Αμερική έως την Κούβα και την Ισπανία του Φράνκο. Δεν πρόκειται για ένα διδακτικό βιβλίο, δεν μας κουνάει το δάκτυλο ο συγγραφέας. Ο Τσαβαρία απλά μας παρουσιάζει τους ήρωες σαν σ’ ένα περιπετειώδες ντοκιμαντέρ. Μας κάνει κοινωνούς της (φασιστικής) ιδεολογίας και της ψυχολογίας τους. Η εμμονή με τον ρομαντικό ήρωα – ιππότη που αψηφά τον θάνατο, του εκλεκτού, είναι εδώ, πανταχού παρούσα και ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας. Τα συμπεράσματα όμως είναι δικά μας.

Παρότι είναι ένα βιβλίο για απαιτητικούς αναγνώστες το κείμενο ρέει χωρίς διακοπή. Είναι λίγες φορές που εντόπισα να υπάρχει «κοιλιά» και αυτό όχι για πολύ.  Η μετάφραση (κι όχι μόνο) του Κρίτων Ηλιόπουλου είναι πάρα πολύ καλή δίνοντάς μας πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για γεγονότα και πρόσωπα που αναφέρονται μέσα στο βιβλίο. Γενικά οι εκδόσεις Opera έχουν κάνει μία πολύ καλή δουλειά μια και το πολυσέλιδο βιβλίο διαβάζεται άνετα χωρίς να καταστρέφεται.

μικρή σημείωση: ο «Τροπικός του Αιγόκερω» μετά από το «Χαιρετίσματα στο θείο» μου φάνηκε πιο βατό και εύκολο.

  Αφού είχα τελειώσει με το βιβλίο του Τσαβαρία άκουσα σε ραδιοφωνική εκπομπή δημοσιογράφου Γιώρχου Σαχίνη για την μελέτη του Βαγγέλη Τζούκα  «Το φάντασμα του Ναζισμού» από τις εκδόσεις Εστία.

  Μία μικρή αλλά συμπυκνωμένη μελέτη τόσο για την γένεση αλλά και για την συνεχόμενη παρουσία της μυθολογίας και ιδεολογίας του ναζισμού στην λογοτεχνία και την μουσική αλλά και όχι μόνο. Θα το προτιμούσα ίσως λίγο πιο αναλυτικό και επικαιροποιημένο στο τελευταίο του κεφάλαιο όπου μας δίνει μία μικρή γεύση για το πώς η «ελαφριά» διασκέδαση μας κάνει κοινων@ς της ναζιστικής ιδεολογίας και νοοτροπίας, έτοιμ@ς να αποδεχθούμε πιο εύκολα μία επερχόμενη επανεμφάνισή της.

  Κάθε κεφάλαιο το ακολουθεί μία αναλυτικότατη βιβλιογραφία, ακόμα και στην Εισαγωγή, δίνοντάς μας την σκυτάλη να κάνουμε την δική μας έρευνα και αναζήτηση πάνω στο θέμα. Το κείμενο είναι καλογραμμένο και ως προς το θέμα του ρέει γρήγορα, δίνοντας με εύκολο τρόπο τις πληροφορίες του χωρίς να είναι ρηχό.

  Τελειώνοντας το συγκεκριμένο βιβλίο αλλά και από προσωπική μου πείρα διαπίστωσα πιο ουσιαστικά την όχι και τόσο αθώα φύση πολλών παραφυσικών και παραϊστορικών θεωριών (κοίλη γη, μετεμψύχωση από οπαδούς της Νέας Εποχής, απόρριψη της Ινδοευρωπαϊκής καταγωγής των ελληνικών φύλων, εξωγήινη καταγωγή του ανθρώπου κτλ). Δεν είναι τυχαίο ότι αρκετές από αυτές έχουν ως δομικό στοιχείο τον «εκλεκτό».

   Ως άθεος οι διάφορες παραδόσεις/θρησκείες μου φαίνονται πολύ ενδιαφέρουσες για το τρόπο κατανόησης του κόσμου και της ζωής από τον άνθρωπο. Σε ένα μεγάλο βαθμό σέβομαι την ανάγκη του ανθρώπου να πιαστεί από κάπου. Ο θάνατος είναι κάτι που είναι βαρύ, είτε πιστεύεις είτε όχι. Όμως στην περίπτωση της μετεμψύχωσης έχω ακούσει φοβερές φασιστικές και ρατσιστικές αναλύσεις  που θα μπορούσαν να δώσουν το τέλειο άλλοθι στους οπαδούς της. Έχω ακούσει το λοιπόν ότι το άτομο το οποίο έχει μία δυστυχισμένη παρούσα ζωή ουσιαστικά «πληρώνει» τα αμαρτήματα μίας προηγούμενης ζωής. Δηλαδή βλέπετε έναν άνθρωπο να έχει καρκίνο; Ένα παιδάκι να το βιάζουν; Μην τους λυπάστε ή τους βοηθάτε. Ουσιαστικά αποτελούν ψυχές που πληρώνουν για τα κρίματα των προηγούμενων ζωών τους. Μάλιστα φτάνουν αρκετοί από αυτούς (που πάντα είναι απολιτίκ και ελαφρείς), να υποστηρίζουν ότι η Αφρική αποτελεί την αποθήκη των καταραμένων ψυχών. Το τέλειο υπερφυσικό άλλοθι κάθε ρατσιστή για τον μισανθρωπισμό του.

Μην σας ακούγεται τόσο τραβηγμένο. Αντίστοιχα άλλοθι είχαν φτιάξει και οι Ναζί για να δικαιολογήσουν τα εγκλήματά τους. Βάφτισαν κατώτερες φυλές, αντικειμενοποίησαν τον διαφορετικό άνθρωπο για να μπορούν πιο εύκολα να τον εξοντώσουν. Κι αυτό είναι το βασικό συστατικό του Ναζισμού που τον κάνει την χείριστη από της απολυταρχικές ιδεολογίες. Πολιτικοποιεί το έγκλημα. Είναι δομικό συστατικό του η αντικειμενοποίηση και η εξόντωση του διαφορετικού ανθρώπου (όχι απλά του αντιπάλου – χωρίς αυτό να είναι λίγο).

  Και όπως πάντα μετά κάθε μεγάλο έγκλημα οι περισσότερ@ δηλώνουν άγνοια. Δεν έχουμε όμως τέτοια πολυτέλεια εδώ και πάρα πολύ καιρό.

επιστολή προς post-Mesdames Sousoudous

Μπορεί στην Δύση να νομίζουμε ότι η Παγκόσμια Ιστορία ουσιαστικά είναι ταυτόσημη με την Δυτική όμως μεγάλοι στρατηγοί όπως ο 元太祖 , φιλόσοφοι όπως ο 老子 και ο बुद्धत्व  ή ηγέτες όπως ο گیلگمش ή ο رامسس دوم ή η کلئوپاترا επέδρασαν δραστικά τόσο στις περιοχές τους όπως και στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Λέξεις όπως η الجبر και جابر بن حیان ή ישוע‎ τις χρησιμοποιούνται καθημερινά στο λεξιλόγιό μας όμως αγνοούμε τις προέλευσή τους.

Ακόμη και τώρα τολμάμε να τους αγνοούμε και να θεωρούμε ότι ακόμη και στο διαδίκτυο κυριαρχούμε ενώ γλώσσες όπως η 汉语/漢語, η اللغة العربية ή η मानक हिन्दी  αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερα ποσοστά.
Ενώ εταιρίες όπως η 三菱グループ, η 삼성그룹 ή η ソニー株式会社 αποτελούν πολύ σημαντικούς παίχτες τόσο της παγκόσμιας οικονομίας όσο και της κουλτούρας μας.

Τέλος δεν θα πρεπε να αγνοήσουμε το uMunthu και τα 漫画 που αποτελούν νέα στοιχεία της σύγχρονης κουλτούρας.

Με πολλή αγάπη το παρόν κείμενο στους αγγλολάγνους (παλιά ήταν γαλλολάγνοι) που ηχούν τόσο ηλίθιοι όπως τα μάτια bleu σε τραγούδι του Πάριου. Μπράβο σου που ξέρεις αγγλικά αλλά άμα σου γράψω ότι μου αρέσει να διαβάζω Лев Николаевич Толстой , να βλέπω 黒澤 明, ότι αγαπημένος μου ήρωας είναι ο 伊賀野カバ丸. Ή για ψώνιο θα με περάσεις ή για ηλίθιο κι όχι σίγουρα για μορφωμένο ή κοσμοπολίτη.

ράδιο μπλα μπλα

το ραδιόφωνο είναι ένα ιδιαίτερο μέσο. με θυμάμαι πολύ μικρό με το δημοσιογραφικό κασετοφωνάκι να προσπαθώ να γράψω μία εκπομπή ή ένα τραγούδι από το ηχείο του ραδιόφωνου. το ραδιόφωνο έχει μία μαγική ικανότητα να σου κρατά συντροφιά χωρίς όμως να σε αποσπά, κάτι που ούτε η τηλεόραση αλλά ούτε το διαδίκτυο μπορεί να το κάνει.

ως έφηβος θυμάμαι την γέννηση της ελεύθερης (;) ραδιοφωνίας. τις πρώτες εκπομπές του τζερόνιμο γκρούβι και του μελωδία ή του ρόδον fm, σταθμοί εντελώς διαφορετικοί που όμως είχαν το προσωπικό του στίγμα.

από εκπομπές θυμάμαι την χαρά που με είχε γεμίσει όταν ανακάλυψα τον μουσικό πλούτο του γεραμάνη καθώς και του γιάννη πετρίδη.

με έχει γεμίσει πίκρα που το ραδιόφωνο έχει καταντήσει μουσικό σούπερ μάρκετ και κακή αντιγραφή της τηλεόρασης, ενώ είναι ένα πολύ δυνατό μέσο. η μαγιονέζα δεν απέχει και πολύ από το τελευταίο σιγκλάκι.

ελάχιστους σταθμούς πια παρακολουθώ , μετρημένους στο δάκτυλα του ενός χεριού. τον μελωδία απλά τον έχω εγκαταλείψει με το κόψιμο της εκπομπής του λάμπη λιάβα. οι σταθμοί μουσικές λίστες δεν με ενδιαφέρουν είτε παίζουν ποιοτικά είτε σκουπίδια, το ίδιο μου κάνει. δεν μου λέει κάτι αν το γιουχου και το ουάου λέγεται με λα μινόρε και χάχανα.

ίσως είναι μία εποχή που θα πρέπει να απαιτήσουμε την ποιότητα και να μην μας αντιμετωπίζουν σαν πελάτες που αγοράζουν μαγιονέζα (κι όχι δεν είναι το ίδιο ). φυσικά κι εμείς θα πρέπει να απαιτήσουμε από τον εαυτό μας να σταματήσουμε να τα αντιμεωπίζουμε όλα επιφανειακά και στο τέλος και τον ίδιο μας τον εαυτό. το να είσαι επιφανειακός είναι το εύκολο γιατί δεν κουράζει.

το μέλλον ίσως δεν συντονίζεται στους μεγάκυκλους πια μια και αρκετοί διαδικτυακοί σταθμοί έχουν εμφανιστεί, θυμίζοντας λίγο της εποχή της ραδιοφωνοπειρατίας αλλά που σίγουρα γίνεται από ανθρώπους με μεράκι. δεν έχω καθήσει ακόμη να τους παρακολουθήσω στενά οπότε δεν μπορώ να εκφέρω ξεκάθαρη γνώμη.

μέχρι στιγμής τις περισσότερες επιλογές μου τις βρίσκω στο κόκκινο 105,5fm που έχει αρκετή μουσικοποικιλότητα.

υ.γ. η συγκεκριμένη ανάρτηση γράφτηκε με αφορμή την αναζήτηση για το παρόν της εκπομπής «αλάτι της γης» η οποία ανακάλυψα ότι κατοικεί στους 89,5 μεγάκυκλους , σταθμού της εκκλησίας της ελλάδος , καθημερινά στις 6 το απόγευμα.

g-reve generale

... rêve générale...

Ντροπή σας Γάλλοι. Ντροπιάζετε όλη την Ευρώπη. Ξέρετε πόσους κόπους έχουμεν κάνει δια τούτη την Ένωση; Με τις απεργίες θα κάμετε μωρέ καλά τούτο τον τόπο; Αλήτες δεν ντρεπόσαστε να μην ακούτε πειθήνια τούτον τον μέγα οραματιστή Σαρκοζί.

Με τις απεργίες τούτες που θα πάμεν; Που θα οδηγηθούμεν; Ποιος θα επισκεφτεί πια την Ευρώπη; Ποιος θα έρθει να επισκεφτεί το Παρίσι , την Αθήνα άμα εσείς και εμείς απεργούμε και κάμομεν φασαρίες σαν ανόητα σχολαριόπαιδα που αρνούνται το μουρουνόλαδο που τους σερβίρουν με τόση αγάπη και στοργή οι κυβερνήσεις τους. Πώς θα λογοδοτήσουν βρε μετά στα αφεντικά τους; Υπάλληλοι είναι κι αυτοί.

Ανταπόκριση του αποσταλμένου ανταποκριτή μας στην Γαλλία μας δίνει τις παρακάτω αποκλειστικές πληροφορίες:

Πάγκαλος και κύριος Μανωλίδου αποκλείστηκαν από αλήτες διαδηλωτές και δεν μπόρεσαν όπως είναι προσωπικό τους δικαίωμα, να απολαύσουν τον καφέ και το ουισκάκι τους με τρεις ζάχαρες και παγάκια στον πύργο του Άιφελ. Ο κύριος Σαρκοζί ζήτησε συγνώμη και υποσχέθηκε να λυθεί άμεσα το θέμα.

Επίσης ο κύριος Σαρκοζί καλείται να ζητά την βοήθεια των ελληνικών ΜΑΤ εντυπωσιασμένος τα μάλα από τις τελευταίες τους επιτυχίες. Ο Γεώργιος Παπανδρέου νιώθει αλληλέγγυος προς τον γαλλικό λαό και στα αιτήματά του ενώ παράλληλα ενημέρωσε τον κύριο Σαρκοζί ότι θα αποστείλει άμεσα τις δυνάμεις των ηρωικών ΜΑΤ αλλά και ομάδα των υποβρύχιων καταστροφών για να καταστείλουν τους αλήτες απεργούς και διαδηλωτές.

Η άμεση αντίδραση είχε ως αποτέλεσμα την άμεση σύνθεση καινούριων τραγουδιών από την κυρία Σαρκοζί που υποσχέθηκε τον καινούριο της σιντί να είναι αφιερωμένο στο ΠΑΣΟΚ και να έχει τίτλο Giorgos j’ adore.

Επίσης η γαλλική αστυνομία  εντυπωσιάζεται και ετοιμάζεται να διεξάγει τελετή μετά το πέρας των εξελίξεων για αδερφοποίηση των δύο σωμάτων, του γαλλικού και του ελληνικού. Ενώ τίθεται θέμα για ενοποίηση των  αδερφών τμημάτων μέσω του προγράμματος των περικοπών των δημόσιων ελλειμμάτων. Το καινούριο σώμα των ΜΑΤ θα είναι δίχρωμα και θα είναι χακομαύρο ως δήλωση των πραγματικών ριζών αυτών των σωμάτων.

Και πριν ο κόκκορας γίνει κρασάτος… ο Καίσαρ αναφώνησε alea jasta est και αποχώρησε.

η φωτογραφία ανήκει στον  serge grosclaude

επιστροφή

το να διαλέξεις τις λέξεις για τον τόπο που σε φιλοξένησε είναι πάντα δύσκολο. όση δύναμη και να χουν οι λέξεις μοιάζουν κενές, αδύναμες μπροστά στις αναμνήσεις, τις γεύσεις, τις στιγμές. κάθε λέξη πριν αποτυπωθεί έχει περαστεί από τόσα φίλτρα που δεν βγαίνει ποτέ ανόθευτη. το να αποτυπώσεις τη στιγμή είναι σαν να αποκρυπτογραφείς το φιλί. μόλις το κάνεις χάθηκε.

έτσι το μόνο που σου μένει είναι να προσφέρεις κάποιες υποψίες στιγμών ή κάποιες ματιές σου που τις αφήνεις να ξεφύγουν.

μην προσπαθήσεις να μάθεις το νησί (συγκεκριμένα την κάρπαθο) μέσα από αυτές τις εικόνες. αυτό μπορούν έστω και επιφανειακά να το κάνουν οι διάφοροι ταξιδιωτικοί ιστότοποι πολύ καλύτερα.

αυτό που αφήνω να φανεί είναι κάποια θραύσματα στιγμών και γλυκών (ή και πικρών αναμνήσεων).

βλέμμα προς το αιγαίο

βλέμμα προς το αιγαίο από την όλυμπο καρπάθου

παραλία αγίου μηνά

ήσυχα και καθαρά νερά στην απόκρυμνη παραλία του αγίου μηνά

make a wish - πυργάκια ευχών στην παραλία του λευκού. σε συνδυασμό με τα κρινάκια της άμμου είναι ένα πολύ όμορφο θέαμα

κοντρά στον άνεμο που σμιλεύει οτιδηποτε πάνω στο νησί

κοντρά στον άνεμο που σμιλεύει οτιδηποτε πάνω στο νησί

μοιάζει να σμηλεύει την ματιά

και την ανάσα μου τούτο το φως.

ολημερίς υφαίνει στο κορμί μου μυρωδιές,

αναμνήσεις με τρηγούν

κι ύστερα το βράδυ , γλυκό αέρας

με ξεκουράζει στα όνειρά μου,

πουνέντης γλυκός με ξεδιαλύνει.

περισσότερες φωτογραφίες μου από  την κάρπαθο θα βρείτε εδώ  στο flickr. μέσα στις επόμενες ημέρες θα προστεθούν κι άλλες.

η φωτογραφία της προηγούμενης ανάρτησης είναι από την περιοχή του αγίου θόρου (αγίου θεοδώρου) της καρπάθου φυσικά.

μία μικρή αναδρομή

«Αυτό που φοβάται περισσότερο ένας μη Εβραίος Αμερικανός όταν μιλάει για την Παλαιστινιακή Αντίσταση, είναι ότι μπορεί να κατηγορηθεί για αντισιωνισμό. Ο λαός του Ισραήλ υποφέρει και οι Εβραίοι ξέρουν καλά τι θα πει καταπίεση εδώ και πολλά χρόνια. Έχουμε ακόμα κάποια ευθύνη γι’ αυτό, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να τραβήξουμε μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πολιτική του Ισραήλ ως κράτους και τον Εβραϊκό λαό. Αυτό δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα για να το καταλάβεις, αλλά υπάρχει πολύ μεγάλη πίεση με σκοπό να συγχωνευτούν αυτά τα δύο. Εγώ αναρωτιέμαι, ποιανού συμφέροντα εξυπηρετεί το να ταυτίζουμε την ισραηλινή πολιτική με ολόκληρο το Εβραϊκό έθνος;»


» Βρίσκομαι στην Παλαιστίνη εδώ και δύο εβδομάδες και μία ώρα, κι ακόμα δεν βρίσκω τις λέξεις για να περιγράψω αυτά που βλέπω. Δεν ξέρω αν πολλά απ’ τα παιδιά εδώ έχουν ζήσει ποτέ χωρίς τρύπες από οβίδες των τανκς στους τοίχους τους. Νομίζω ότι ακόμα και το μικρότερο απ’ αυτά τα παιδιά καταλαβαίνει ότι η ζωή δεν είναι έτσι παντού. Λατρεύουν να με βάζουν να εξασκώ τα περιορισμένα αραβικά μου. Σήμερα προσπάθησα να μάθω να λέω, «ο Μπους είναι ένα πιόνι», αλλά δεν νομίζω ότι μεταφράστηκε σωστά. Αλλά τέλος πάντων, υπάρχουν οχτάχρονα εδώ πιο συνειδητοποιημένα για τους μηχανισμούς της παγκόσμιας δομής της εξουσίας απ’ όσο ήμουν εγώ μόλις λίγα χρόνια πριν – τουλάχιστον σ’ ότι αφορά το Ισραήλ.

Τίποτε δεν θα μπορούσε να με προετοιμάσει για την πραγματικότητα της κατάστασης εδώ. Απλώς δεν μπορείς να το φανταστείς αν δεν το έχεις δει. Κι ακόμα και τότε η εμπειρία σου δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα: τι γίνεται με τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε ο ισραηλινός στρατός εάν πυροβολούσε έναν άοπλο Αμερικανό πολίτη, το γεγονός ότι εγώ έχω λεφτά να αγοράσω νερό ενώ ο στρατός καταστρέφει τα πηγάδια και, φυσικά, το γεγονός ότι εγώ έχω την επιλογή να φύγω. Εμένα μου επιτρέπεται να δω τον ωκεανό.»

Τα παραπάνω κείμενα είναι αποσπάσματα από το βιβλίο της παράστασης»  «Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι», εκδόσεις Αιώρα. Η παράσταση βασίστηκε στο ημερολόγιο και την ηλεκτρονική αλληλογραφία της Ρέιτσελ Κόρι, ακτιβίστριας που δολοφονήθηκε από μπουλντόζα που πέρασε από πάνω της καθώς εκείνη με άλλους ακτιβιστές προσπαθούσε να εμποδίσει την κατεδάφιση ενός σπιτιού μίας οικογένειας Παλαιστινίων στις 16 Μαρτίου 2003.

άλλη η εικόνα στις ειδήσεις των 8 κι άλλο η πραγματικότητα.  στα ψιλά των εφημερίδων ακόμη σκοτώνονται στο ιράκ , στο αφγανιστάν. στην σομαλία χτες σκοτώθηκαν 28 άτομα και τραυματίστηκαν 60. στα ψιλά πάντα. δεν πουλάει βλέπεις γιατί δεν είμαστε εμείς, γιατί συνηθίσαμε και τον θάνατο τον κοστολογήσαμε με διαφημίσεις. δεν το συνειδητοποίησα τώρα, πάντα γινόταν. και πάντα αυτούς που προσπαθούσαν να βοηθήσουν να αλλάξει η κατάσταση τους πυροβολούσαν από παντού. ποιος είσαι εσύ τάχα που προσπαθείς να μας βγάλεις από την συνήθεια… από την αγία μας συνήθεια.

σάμπως εμείς πεθάναμε;

δυστυχώς ο φανατισμός νίκησε την αξιοπρέπεια. και δεν αφορά μόνο τον ένα πόλο αυτό.

πειρατικό ή ελεύθερο;

Σε λίγο ο Richard Stallman θα μιλήσει στο bfestival που διεξάγεται στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στην οδό Πειραιώς.

Ο Richard Stallman αποτελεί μία από τις κεντρικές μορφές , ίσως η πιο κεντρική, πίσω από την δημιουργία, ύπαρξη και διάδοση του ελεύθερου λογισμικού και της φιλοσοφίας του. Παραδείγματα ελεύθερου λογισμικού αποτελούν τα προγράμματα OpenOffice , Firefox, Gimp ενώ κλασσικό πια αποτελεί το λειτουργικό σύστημα linux. Σχετικά με την φιλοσοφία του ελεύθερου λογισμικού μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Με αφορμή το ελεύθερο λογισμικό θα ήθελα να αναφέρω μία δήλωση του Βασίλη Πύλη για το πώς χρησιμοποιείται η πειρατεία για την εδραίωση εμπορικών εφαρμογών.

«It’s easier for our software to compete with Linux when there’s piracy than when there’s not.»

και συμπληρώνει:

«As long as they are going to steal it, we want them to steal ours. They’ll get sort of addicted, and then we’ll somehow figure out how to collect sometime in the next decade.»

πηγή Wikipedia

για όσους δεν προλαβαίνουν ή γενικά δεν μπορούν να πάνε, μπορούν να παρακολουθήσουν την ομιλία και συζήτηση από εδώ ζωντανά.