αγάπη μου, λατρεία μου


το άκουσα μετά από χρόνια στην εκπομπή της Ευγενίας  με αφορμή της συνεργασίας της Λίνας Νικολακοπούλου με τον σταθμό «στο κόκκινο»

όλοι οι στίχοι μου μιλάνε αλλά πιο πολύ αυτό το τετράστιχο:

Αγάπη μου, λατρεία μου
κουβέντα κι ιστορία μου
δικό μου πεπρωμένο
Χριστέ και Παναγία μου

 

πέρα του ότι είναι ένα πολύ τρυφερό τραγούδι, είναι ταυτόχρονα ένα τραγούδι όπου κάθε λέξη κρύβει πολλά κι ας φαίνεται να έχει μπει για απλή ομοιοκαταληξία.
φυσικά δεν είναι μόνο οι στίχοι αλλά  και το ντουέτου του Σταμάτη Κραουνάκη με την Λίνα Νικολακοπούλου που απογειώνει το κομμάτι.

Στίχοι και φωνές , κομμάτια παζλ μιας καθημερινότητας που με απλές, ίσως και τετριμμένες λέξεις εκφράζει αυτά που τόσο βλακωδώς προσπαθώ τόση ώρα να περιγράψω. Όμως όταν αγαπάς μία λέξη, ένα βλέμμα λένε πολύ περισσότερα από όσα αγωνιούμε να πούμε ή να κρύψουμε. Αυτό όμως είναι άλλο κομμάτι κι εγώ φλυαρώ. Το τραγούδι τα λέει όλα και μία ανάλυσή του θα ήταν εκτέλεση ενός έρωτα, αγάπης. Κι ο έρωτας δεν λατρεύει την ανάλυση , χάνει το μυστήριό του. Λατρεύει το άγνωστο που δεν γνωρίζουμε γιατί αγαπάμε.

σε ευχαριστώ Λίνα. σε ευχαριστώ Ευγενία

σε ευχαριστώ  εσένα που ταξιδεύω αυτό το βαλς μαζί σου τόσο καιρό και δεν το μετανιώνω, αλλά πεισμώνω για περισσότερο ταξίδι.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s