.πατέρα


τελευταία παράγραφος. δεν πρόλαβα. έφυγες ξαφνικά.

στα μάτια σου γραμμένη η μοναξιά και γω αδύναμος.

έφυγες και σου ψιθύρισα απλά ένα υπόκωφο αντίο.

δεν ξέρω αν μπορούσες να το ακούσεις. θα θελα.

θα θελα να ξερες πόσο σε αγάπησα. πόσο μού λειπες και πόσο μου λείπεις.
σου κρατούσα το χέρι. ελπίζω να άκουσες τον σφιγμό.

 
. σκηνή πρώτη. εσύ να με μαθαίνεις ποδήλατο και γω να αγκομαχώ πάνω στις δύο ρόδες. πολλές στούκες πάνω στα δέντρα μέχρι να μάθω.

. σκηνή δεύτερη. εσύ να φεύγεις πάλι. έξω να χιονίζει. θα σε δω μετά από καιρό σε κάποιο προάστιο της Αθήνας. μάλλον φθινόπωρο. αλλάζουμε πολλά σπίτια. δυστυχώς για χρόνια μέχρι τώρα ,ακόμη κι εδώ, θα βρισκόμαστε σαν σε ραντεβού. όχι αρκετό για να μάθουμε ο ένας τον άλλον.

η έλλειψη ράβει τατουάζ στο δέρμα όπως και το όνειρο. έστω και σε αυτές τις στιγμές μπορείς να γεννάς το όνειρο, το διαφορετικό. και όσο το γεννάς , τόσο το γιατί της απόστασης να χτυπά.

τελευταία παράγραφος. κοιτάζω στον καθρέπτη τα γραπτά. και βλέπω κομμάτια σου πάνω μου, μέσα μου. μου λείπεις κι όσα γιατί, όσα παράπονα κι αν υπήρξαν, υπάρχουν, τώρα θα  θελα να σου κρατώ το χέρι. να σου πω ότι ήμουν εδώ. πάντα ήμουν εδώ. και με πονάει που σουν μόνος.

καλό ταξίδι.

Advertisements

7 thoughts on “.πατέρα

  1. ξέρω ότι θ’ αργήσει να περάσει ή μάλλον ότι δεν θα περάσει. ευελπιστώ στο να συμβιβαστώ μαζί του. είναι ένα χαστούκι που σε σπάει κομμάτια και δεν ξέρεις από που να συμμαζέψεις. και σε γεμίζει φόβο.

    παρόλα αυτά είμαι περίεργος για τον ποιητικό σου σχολιασμό.

    σε ευχαριστώ.

    Μου αρέσει!

  2. Δεν υπάρχουν λέξεις να βοηθάνε, το ξέρω.
    Ο χρόνος μόνο.
    Για μένα κλείνουν 9 χρόνια αύριο.

    Η έλλειψη δεν περνάει αλλά αντέχεται.
    Η αίσθηση δεν φεύγει αλλά αλλάζει.
    Θα είναι καλύτερα.
    Αλήθεια.

    Μου αρέσει!

  3. γειά cortlinux , δεν ξέρω αν υπάρχουν λέξεις να βοηθάνε , κράτα τον γερά στη μνήμη σου . πολύ συγκινητικό το κείμενο που έγραψες .
    τόσο πηγαίο ,κουράγιο δεν μπορώ ,
    κάτι άλλο να πώ , έχω πονέσει και εγώ με κοντινά μου πρόσωπα αλλά τίποτα που άκουγα δεν μου φαινόταν αρκετό !

    Μου αρέσει!

  4. Και ύστερα πέρασαν οι μέρες,και έσβησαν τα χρόνια την τότε καλοκαιρινή αρμύρα και τα σημαδια του ηλιου και ολο το πόνο
    προσεχε μόνο τα ιδια λάθη να θυμάσαι να μη κάνεις γιατι ελαφρυντικο κανένα πια δε θα χείς. Μα και αν εγω που συμβουλεύω και στα λέω κάνω τα πιο χειρότερα απο όλους σας,τουτα εδω τα λόγια ελα και φωναξέ μου, μήπως ξύπνησω απο τη λήθη της αγάπης!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s