νεοφιλελεύθερος σταλινισμός


Είναι περίεργο όταν ακούς τους νεοφιλελεύθερους να μιλούν για ηθική.

Όταν η ηθική σου είναι το χρήμα πώς μπορεί να μιλάς για ηθική;

Βέβαια πάντα ο πιο ηθικός του χωριού ήταν ο έχων χρήμα.

Μιλούν για ηθική της βίας. Της αντίδρασης. Της κριτικής.

Φυσικά πάντα ηθικός είναι ο νόμιμος, ο έχων εξουσία.

Και χρήμα φυσικά.

Ο μην έχων στην καλύτερη είναι αντιδραστικός ή αστείος.

Και η όποια κριτική του ή αντίδραση θα πρέπει να είναι πολιτισμένη.

Βέβαια αδυνατώ να καταλάβω ποια ηθική και πολιτισμό διέπει μια κοινωνία που λειτουργεί με τις ορέξεις των αγορών.

Ότι παράγει κέρδος για τις αγορές είναι ηθικό.

Προπάντων η ελευθερία των αγορών.

Όχι των ανθρώπων. Αυτοί είναι καταναλωτές.

Γνωρίζοντας περισσότερο τους νεοφιλελεύθερους κνίτες (λέγε Πάσχο) βλέπεις ότι το όραμά τους είναι έναν νεοφιλελεύθερος σταλινισμός.

Μία κοινωνία όπου η μόνη ελεύθερη θα είναι η αγορά και πιο συγκεκριμένα οι πολυεθνικές.

Οι εταιρίες σύμφωνα με αυτούς του κήρυκες της απολυτοσύνης, θα ΠΡΕΠΕΙ να ελέγχουν τα πάντα.

Καμία κριτική στην ΣΟΦΙΑ των εταιριών.

Αυτή θα την κρίνει μόνο και μόνο η θεία Αγορά.

το μάτι του μεγάλου αδερφού δεν πειράζει αν υπάρχει αρκεί να είναι νεοφιλελεύθερο.

Άλλωστε ποτέ ουσιαστικά δεν διαφωνούσαν με αυτή την λογική της σοβιετίας.

Θα λέγαμε ότι ζήλευαν τις δόξες της Στάζι.

Άλλωστε τόσο συχνά την επικαλούνται.

Καμία φορά πιστεύω ότι βάλαμε τα μικρόβια να μας επιβάλλουν την πανούκλα ως κριτήριο ζωής.

Η πανούκλα να κρίνει αν θα πρέπει να ζήσεις.

Να επιβιώσεις.

Η πανούκλα κι η χολέρα να κάνουν διάλεξη για την ηθική της θεραπείας.

Κι  επιβάλλουν και τον γιατρό και την θεραπεία.

Τους σιχαίνομαι.

Μα πιο πολύ απελπίζομαι με μας.

Advertisements

6 thoughts on “νεοφιλελεύθερος σταλινισμός

  1. Φοβάμαι δυστυχώς πως έχεις δίκιο ή μάλλον πολλά δίκια . Απελπίζομαι και εγώ συλλογιζόμενος τι μας περιμένει ακόμη .
    Λέω εγώ υπομονή στον εαυτό μου αλλά κάποια στιγμή χάνονται τα όρια της . και αυτό που ακολουθεί είναι η έκρηξη των πάντων προς όλους και για όλα .

    j

    Μου αρέσει!

  2. καιρο ειχα να περασω απο δω 🙂

    «Και η όποια κριτική του ή αντίδραση θα πρέπει να είναι πολιτισμένη.»
    αυτη η φραση μου θυμισε την αρχη του κινηματος (εντος ή εκτος εισαγωγικων) των αγανακτισμενων. στην αρχη ολοι ελεγαν οτι <> και οταν το κρατος αρχισε την καταστολη και τελειωσε ο αγωνας (και παλι εντος ή εκτος εισαγωγικων, εξαρταται πως το βλεπει ο καθενας, ας μη παρω θεση γι αυτο) τις συζητησεις μονοπωλουσε το <>
    θεωρητικα το ειπαν. πρακτικα θα το εκαναν?

    Μου αρέσει!

  3. Καταρχήν καλώς σε ξαναβρήκαμε.

    όμως αν μπορείς ξαναγράψε το μήνυμά σου διότι εμφανίζονται εισαγωγικά αντί της λέξης με αποτέλεσμα να υποθέτω και να μην είμαι σίγουρος για το τι θέλεις να πεις.

    🙂

    Μου αρέσει!

  4. Οπ! δεν το παρατηρησα πριν το δημοσιευσω..

    “Και η όποια κριτική του ή αντίδραση θα πρέπει να είναι πολιτισμένη.”
    αυτη η φραση μου θυμισε την αρχη του κινηματος (εντος ή εκτος εισαγωγικων) των αγανακτισμενων. στην αρχη ολοι ελεγαν οτι θελουν αυτος ο αγωνας να ειναι ειρηνικος, πολιτισμενος και χωρις βια και οταν το κρατος αρχισε την καταστολη και τελειωσε ο αγωνας (και παλι εντος ή εκτος εισαγωγικων, εξαρταται πως το βλεπει ο καθενας, ας μη παρω θεση γι αυτο) τις συζητησεις μονοπωλουσε το οτι απο καποια στιγμη και μετα θα επρεπε να ειχε παρει αλλη μορφη το κινημα,πιο δραστικη δρωντας με μεθοδους που θα επλητταν και πρακτικα αυτους με τους οποιους ειχαν αγανακτησει.
    θεωρητικα το ειπαν. πρακτικα θα το εκαναν?

    Μου αρέσει!

  5. Είναι σωστή η σκέψη σου. Είναι μία βασική προβληματική όλων των κινημάτων για το τι πρακτική θα ακολουθούσουν και αν θα είναι αποτελεσματική.

    Προσωπικά θεωρώ άτοπο να περιμένεις από αυτά τα τόσο μαζικά κινήματα να διατυπώσουν συγκεκριμένες προτάσεις, μόνο και μόνο λόγω της μαζικότητας τους (είναι δύσκολο τόσος διαφορετικός κόσμος να καταλήξει τόσο γρήγορα σε συγκεκριμένα συμπεράσματα). Συγκεκριμένες προτάσεις και δράσεις μπορούν, κυρίως λόγω της φύσης τους, πιο συγκεκριμένες συλλογικότητες όπως πχ κόμματα.

    Μέσα από αυτά κινήματα κυρίως γεννιούνται ιδέες, δράσεις και τακτικές. Είναι γενεσιουργικές καταστάσεις.

    Αν θα μπορούσαν; Δεν νομίζω ότι εξαρτάται από αυτούς αλλά από τις όποιες συνθήκες. Αυτές είναι που καθοδηγούν τις μάζες ή τους ανθρώπους (δηλαδή πιο μεμονωμένα) σε συγκεκριμένες δράσεις , ειρηνικές ή μη.

    Δεν θα μου φανεί καθόλου παράξενο αν υπάρξουν στο μέλλον πολύ ακραίες τρομοκρατικές οργανώσεις. Οι συνθήκες θα τις έχουν δημιουργήσει. Και δεν θα μου φανεί παράξενο αν θα έχουν υποστήριξη από τον κόσμο. Άλλωστε ο κόσμος τελευταία ζητά ακραίες «λύσεις» όπως χούντα ή τρομοκρατικές οργανώσεις.

    Καλό είναι φυσικά να μην περάσουμε σε τέτοιες καταστάσεις και όσο μπορούμε να ανατρέψουμε τις όποιες κακές συνθήκες μέσω πιο ειρηνικών, βαθμιαίων και χρονοβόρων (ειδικά το τελευταίο πάρει πολύ πακέτο με τα δύο προηγούμενα) διαδικασιών.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s