μία μικρή αναδρομή


«Αυτό που φοβάται περισσότερο ένας μη Εβραίος Αμερικανός όταν μιλάει για την Παλαιστινιακή Αντίσταση, είναι ότι μπορεί να κατηγορηθεί για αντισιωνισμό. Ο λαός του Ισραήλ υποφέρει και οι Εβραίοι ξέρουν καλά τι θα πει καταπίεση εδώ και πολλά χρόνια. Έχουμε ακόμα κάποια ευθύνη γι’ αυτό, αλλά νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να τραβήξουμε μία διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στην πολιτική του Ισραήλ ως κράτους και τον Εβραϊκό λαό. Αυτό δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα για να το καταλάβεις, αλλά υπάρχει πολύ μεγάλη πίεση με σκοπό να συγχωνευτούν αυτά τα δύο. Εγώ αναρωτιέμαι, ποιανού συμφέροντα εξυπηρετεί το να ταυτίζουμε την ισραηλινή πολιτική με ολόκληρο το Εβραϊκό έθνος;»


» Βρίσκομαι στην Παλαιστίνη εδώ και δύο εβδομάδες και μία ώρα, κι ακόμα δεν βρίσκω τις λέξεις για να περιγράψω αυτά που βλέπω. Δεν ξέρω αν πολλά απ’ τα παιδιά εδώ έχουν ζήσει ποτέ χωρίς τρύπες από οβίδες των τανκς στους τοίχους τους. Νομίζω ότι ακόμα και το μικρότερο απ’ αυτά τα παιδιά καταλαβαίνει ότι η ζωή δεν είναι έτσι παντού. Λατρεύουν να με βάζουν να εξασκώ τα περιορισμένα αραβικά μου. Σήμερα προσπάθησα να μάθω να λέω, «ο Μπους είναι ένα πιόνι», αλλά δεν νομίζω ότι μεταφράστηκε σωστά. Αλλά τέλος πάντων, υπάρχουν οχτάχρονα εδώ πιο συνειδητοποιημένα για τους μηχανισμούς της παγκόσμιας δομής της εξουσίας απ’ όσο ήμουν εγώ μόλις λίγα χρόνια πριν – τουλάχιστον σ’ ότι αφορά το Ισραήλ.

Τίποτε δεν θα μπορούσε να με προετοιμάσει για την πραγματικότητα της κατάστασης εδώ. Απλώς δεν μπορείς να το φανταστείς αν δεν το έχεις δει. Κι ακόμα και τότε η εμπειρία σου δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα: τι γίνεται με τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε ο ισραηλινός στρατός εάν πυροβολούσε έναν άοπλο Αμερικανό πολίτη, το γεγονός ότι εγώ έχω λεφτά να αγοράσω νερό ενώ ο στρατός καταστρέφει τα πηγάδια και, φυσικά, το γεγονός ότι εγώ έχω την επιλογή να φύγω. Εμένα μου επιτρέπεται να δω τον ωκεανό.»

Τα παραπάνω κείμενα είναι αποσπάσματα από το βιβλίο της παράστασης»  «Το όνομά μου είναι Ρέιτσελ Κόρι», εκδόσεις Αιώρα. Η παράσταση βασίστηκε στο ημερολόγιο και την ηλεκτρονική αλληλογραφία της Ρέιτσελ Κόρι, ακτιβίστριας που δολοφονήθηκε από μπουλντόζα που πέρασε από πάνω της καθώς εκείνη με άλλους ακτιβιστές προσπαθούσε να εμποδίσει την κατεδάφιση ενός σπιτιού μίας οικογένειας Παλαιστινίων στις 16 Μαρτίου 2003.

άλλη η εικόνα στις ειδήσεις των 8 κι άλλο η πραγματικότητα.  στα ψιλά των εφημερίδων ακόμη σκοτώνονται στο ιράκ , στο αφγανιστάν. στην σομαλία χτες σκοτώθηκαν 28 άτομα και τραυματίστηκαν 60. στα ψιλά πάντα. δεν πουλάει βλέπεις γιατί δεν είμαστε εμείς, γιατί συνηθίσαμε και τον θάνατο τον κοστολογήσαμε με διαφημίσεις. δεν το συνειδητοποίησα τώρα, πάντα γινόταν. και πάντα αυτούς που προσπαθούσαν να βοηθήσουν να αλλάξει η κατάσταση τους πυροβολούσαν από παντού. ποιος είσαι εσύ τάχα που προσπαθείς να μας βγάλεις από την συνήθεια… από την αγία μας συνήθεια.

σάμπως εμείς πεθάναμε;

δυστυχώς ο φανατισμός νίκησε την αξιοπρέπεια. και δεν αφορά μόνο τον ένα πόλο αυτό.

Advertisements

3 thoughts on “μία μικρή αναδρομή

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s