ετοιμαζόμεθα και διαβαζόμεθα


φθινοπωρινό διάβασμα

φθινοπωρινό διάβασμα

Αυτή την περίοδο ετοιμαζόμεθα για φαντάροι. Προσπαθούμε να μπούμε στο όλο κλίμα. Να ετοιμάσουμε τα χαρτιά που χρειάζονται και τα τυχόν συμπράγκαλα και να είμαστε εντάξει. Πελοπόννησο θα την βγάλουμε για αρχή. Όμως έχουμε κάνα μήνα ακόμη για εκεί οπότε προσπαθούμε να το γλεντήσουμε και λίγο (αν και κάποιες πληροφορίες λένε κι ότι μέσα πανηγύρι είναι αλλά οκ μην πάμε με το σφινάκι στο χέρι). Με το σακίδιο ανα χείρας ή επ’όμου γεμίζουμε εικόνες.

———    ———    ———    ———    ———    ———    ———    ———

Η Αθήνα είναι μία πολύ που της πάει το φθινόπωρο. Συνήθως λέμε για το αττικό καλοκαίρι όμως σε μία πόλη όπου η ζεστη γίνεται καύσωνας καταντώντας ανυπόφορη, το φθινόπωρο με τις μεταβατικές του θερμοκρασίες λειτουργεί σαν μια μικρή ανάσα. Η Αθήνα είναι όμορφη το φθινόπωρο γιατί υπάρχουν ακόμη μέρη της με δέντρα. Και είναι τόσο διαφορετικά τα δέντρα του κέντρου από αυτά των προαστίων (δεν μιλάω φυσικά για προάστια τύπου Αγιου Στέφανου). Μια βόλτα κοντά στην αρχαία αγορά είναι μία μικρή απόλαυση , λίγα λεπτά απόδρασης από την καθημερινότητα.

Στο σακίδιο έχω πάντα μία φωτογραφική μηχανή. Όμως δεν μπορούσα να «τραβήξω». Η εποχή αυτή έχει μία περίεργη σιωπή που σε καλεί να την ακολουθήσεις. Οι ήχοι σε καλούν να τους προσέξεις (κάτι πουλάκια που έχουν ξεχαστεί στο άστυ, κάποιες σταγόνες που προμυνήουν το κονσέρτο κρουστών και πνευστών). Σε αυτή τη σιωπή μια φωτογραφία μου μοιάζει φλύαρη.

———    ———    ———    ———    ———    ———    ———    ———

Τώρα που ουσιαστικά οι τυπικές υποχρεώσεις έχουν τελειώσει το χω ρίξει το διάβασμα. Όχι φυσικά της σχολής αλλά ,κυρίως, λογοτεχνικών βιβλίων. Είναι που και το φθινόπωρο βοηθά σαν εποχή για διάβασμα. Ειδικά τις μέρες που έβρεχε ή μάλλον που καρεκλοποδάριαζε ήταν σαν καταφύγιο.

Έτσι αυτή την περίοδο τελείωσα το «Άρωμα του Ονείρου«, του Τομ Ρόμπινς. Περίεργη γραφή. Ολίγον χαοτική αλλά παρόλα αυτά ξεκούραστη. Ένας περίεργος συνδυασμός τρέλας, φαντασίας και φιλοσοφίας. Εκεί που γελάς σου ρχεται το quote σαν σφαλιάρα και τα πατζάρια αποκτούν μία άλλη οπτική στα μάτια σου (ειδικά αυτό το τελευταίο μόνο αν το διαβάσετε το βιβλίο θα το κατανοήσετε). Ειδική σημασία αποκτά η πληροφορία που βρήκα ότι προηγήθηκε του Αρώματος του Ζικστιν (το οποίο είναι καθαρά πιο γκόθικ και γαλλικό). Δύο βιβλία γεμάτα αρώματα , με το πρώτο να υπερτερεί σε αυτό του έρωτα.

Ενώ χωμένο καθημερινά στο βάθος και ακολουθεί το Ubik του φιλιπ ντικ. Δεν το έχω τελειώσει αλλά η γραφή του με έχει παρασύρει. Το διαβάζω ταυτόχρονα με το «Αρμενίζοντας για το Βυζάντιο» του Silverberg που μου το δάνησε ένας φίλος. Και τα δύο της κατηγορίας sf (science fiction) κάτω από διαφορετικές προοπτικές και γραφές από δύο όμως αξιόλογους συγγραφείς που αποτελούν ο καθένας τους έναν σταθμό στην λογοτεχνία της επιστημονικής φαντασίας.

Μετά από αυτά ακολουθεί ανυπόμονα το φρεσκοεκδιδόμενο «Όλες οι χάρες του ουρανού» από τις εκδόσεις Πόλις. Ένα από τα λίγα που με έχει ελκύσει και το εξώφυλλο.

Αλήθεια εσάς ποια βιβλία σας τράβηξαν το ενδιαφέρον αυτή την περίοδο;

Ή αλλιώς ποια βιβλία έχετε στο σακίδιό σας; 🙂

Advertisements

4 thoughts on “ετοιμαζόμεθα και διαβαζόμεθα

  1. Καλημέρα! Το Άρωμα του Ονείρου είναι από τα αγαπημένα μου και χαίρομαι που μου το θύμησες γιατί το διάβασα πριν πολλά χρόνια και μάλλον πρέπει να του κάνω μία επανάληψη. Εγώ τελευταία διάβασα το Παλιά, Πολύ Παλιά του Μάρκαρη. Πάρα πολύ ωραίο βιβλίο με πολύ ωραίες και ρεαλιστικές περιγραφές της Πόλης.

    Μου αρέσει!

  2. Φανταράκι ε;…
    Τίποτε δεν είναι… Το Σάββατο γύρισε ο γιος μου από Σάμο που είχε πάει ως επίστρατος (μετεκπαίδευση, μετά τη στρατιωτική του θητεία).
    Περνά ο καιρός και μένει η ανάμνηση.

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    Μου αρέσει!

  3. Καλά ρε κοτζαμάν μαντράχαλος και δεν έχεις πάει στον στρατό;

    Τι να σου πω, χαμένος χρόνος, δές το ως έναν ρόλο σε ένα θέατρο του παραλόγου (στην αρχή παίζεις τον μαλάκα αλλά μετά σου δίνουν κι άλλους ρόλους αν παλιώσεις).

    Και βέβαια, πάνω από όλα η πατρίς και οι χαραμοφάηδες οι αξιωματικοί της. Εκεί θα απομυθοποιηθεί και η τελευταία ικμάδα περί πατριωτισμού των στρατιωτικών. Εκεί θα δεις τι σημαίνει λαμογιά και θα μάθεις ότι ο πάτος που ήξερες έχει και πιο κάτω πάτωμα…

    Αφιερωμένο εξαιρετικά:

    Μου αρέσει!

  4. Συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά έχω μπλέξει με τις γραφειοκρατίες.

    ggk χαίρομαι που σου άρεσε ο Μάρκαρης. Θεωρείται από τους καλούς μας μυθιστορηματογράφους (συγκεκριμένα της αστυνομικής) και είναι πολύ αγαπητός στην Γερμανία.

    glarenia δεν αγχώνομαι όσο σπάζομαι γιατί χάνω κάποιες σημαντικές ευκαιρίες.

    doctor μας την λες αλλά δεν πειράζει. Δυστυχώς τον μαλάκα αργήσαμε να καταλάβουμε ότι έπρεπε να τον κάνουμε και για αυτό και αργήσαμε. Τώρα ξέρουμε.
    Όπως ξέρουμε και το εκπληκτικό τραγουδάκι. Από τις πολύ καλές ερμηνίες του Νικήτα. Και από τα πολύ καλά τραγούδια των Active.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s