εθελοντισμός και διακοπές (μέρος 1)


Φέτος το καλοκαίρι αποφάσισα να συνδυάσω τις διακοπές μου με εθελοντισμό. Είναι κάτι που από καιρό ήθελα να δοκιμάσω αλλά είχα αναβάλει. Το εθελοντικό πρόγραμμα στο οποίο συμμετείχα ήταν της ΜΚΟ PRAKSIS και είχε την ονομασία «Πρώτα ρώτα». Λεπτομέριες για το πρόγραμμα αυτό αλλά και για την PRAKSIS μπορείτε να βρείτε εδώ.

Η εθελοντική ομάδα απότελείτω (sic) από τρία άτομα. Τον γράφοντα και δύο κοπέλες την Ο. και την Μ. . Αποστολή της ομάδας μας ήταν το μοίρασμα ενημερωτικών φυλλαδίων του προγράμματος στις ομάδες στόχους , ενημέρωση σχετικά με το πρόγραμμα και τη θεματική του, καθώς και τη συμμετοχή σε ημερίδες όπου συμμετείχε η PRAKSIS. Ένας λόγος που μου άρεσε το πρόγραμμα ήταν ότι απαρτιζόταν από νέους που απευθύνονταν σε νέους μέσα από πρωτότυπο υλικό (οι πληροφορίες του φυλλαδίου δίνονταν με τη μορφή παιχνιδιού  – το γνωστό φιδάκι).

Οι 10-11 αυτές ημέρες αποτέλεσαν για εμένα μια εμπειρία ζωής και δεν υπερβάλω. Καταρχήν γιατί πρώτη φορά συμμετείχα σε εθελοντικό πρόγραμμα. Η επαφή με τον κόσμο, η εύρεση τρόπων αλλά και τόπων προσέγγισής του, καθώς και τη αντίδρασή του απέναντί στο πρόγραμμα (θετική ή αρνητική ). Το στοιχείο της ομάδας, η αντιμετώπιση κρίσεων μέσα σε αυτή, οι αμοιβαίες υποχωρήσεις, η ανταλλαγή απόψεων, η συμβίωση με άτομα που δεν γνώριζα μέχρι χτες αλλά που μέσα από αυτό το ταξίδι (με ή χωρίς εισαγωγικά) άρχιζα να γνωρίζω πιο στενά , οι στιγμές μοναξιάς ή συντροφικότητας ήταν οι άλλες παράμετροι που έκαναν τόσο σημαντική για μένα αυτή την εμπειρία. Καταστάσεις που σε έβγαζαν αρκετές φορές από αυτά που θεωρείς όρια, γιατί η ύπαρξη της ομάδας το απαιτεί αρκετές φορές αυτό και παραδόξως σε φέρνει πιο κοντά με τον εαυτό σου καθώς και με τους άλλους.

Γνωρίσαμε πολλά καινούρια ,για εμάς, μέρη και διαφορετικούς ανθρώπους. Κυρίως ,να πω την αλήθεια , θετικούς ανθρώπους. Κάθε τόπος με την δική του φιλοξενία (θα ξεχωρίσω αυτή των Μεσολογγιτών ), με το δικό του στίγμα. Αλλά ας ξεκινήσω την διαδρομή μας…

Ξεκινήσαμε από την Καλαμάτα για την Ζαχάρω όπου και διανυκτερεύσαμε. Παρόλη τη ζεστή φιλοξενία και προθυμία των κατοίκων δεν μπορέσαμε να βρούμε δωμάτιο οπότε διανυκτερεύσαμε στην πανέμορφη παραλία της περιοχής σε σκηνή.

Την επομένη ξεκινήσαμε για την Κυλήνη για μεταβίβαση με το πλοίο για Ζάκυνθο (σημείωση: όπου πηγαίναμε έπρεπε εκείνη τη στιγμή να κλείσουμε δωμάτιο μια και την διαμονή και το φαγητό η οργάνωση το άφηνε ελεύθερο σε εμάς. Αυτό φυσικά είχε και τα θετικά αλλά και τα αρνητικά του). Εκεί μετά από αρκετό ψάξιμο καταφέραμε και βρήκαμε ενοικιαζόμενα δωμάτιο στην περιοχή του Βασιλικού, 14 χιλιόμετρα από τη Χώρα, σε ένα γεμάτο στροφές δρόμο αλλά σε μία πανέμορφη περιοχή και διαδρομή (σχετικά με τη διαδρομή η Μ. έχει άλλη γνωμή λόγω των στροφών). Οι δρόμοι της Ζακύνθου γενικά πρόκειται για κλασσικούς επαρχιακούς στενούς δρόμους, με ελλειπή φωτισμό αλλά και προβληματική σήμανση (τονίζω φυσικά ότι δεν είναι χαρακτηριστικό της Ζακύνθου μόνο).

Δεν θα σας κουράσω πολύ με τα διαδικαστικά του προγράμματος, αλλά θα σας αναφέρω τα σημεία στα οποία καταλήξαμε ως ομάδα σχετικά με το πρόγραμμα.

  • Η ενημέρωση στου κόσμου στις παραλίες δεν ήταν επιτυχημένη (μας περνούσε για πλασιέ ή μέλη πολιτικής οργάνωσης)
  • Ήταν πολύ πιο θετικός ο ίδιος κόσμος στους χώρους διασκέδασης (bar, clubs, cafeτέριες)
  • Ενώ το ίδιο το νησί προσφέρεται για ενημέρωση και ξένου πληθυσμού σε σημείο που σε κάποια σημεία του νησιού η ελληνική παύει να είναι η «επίσημη».

Όμως σταματώ και θα σας παρουσιάσω κάποια πανέμορφα γνωστά ή άγνωστα σημεία του νησιού που επισκευτήκαμε.

Καταρχήν το Ναυάγιο που η Μ. ερωτεύτηκε (το είχε ερωτευτεί βασικά πολύ πριν το δει) όπου όμως το είδαμε από ψηλά μια και η πρόσβαση με τα καραβάκια δεν ήταν δυνατή λόγω των ισχυρών ανέμων.

Ενώ το επόμενο σημείο είναι κοντά στον άγιο Λέοντα. Δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή το όνομά του. Πρόκειται για κόλπο με σπηλιές όπου μπορείς να κάνεις μπάνιο στα καταγάλανα νερά τους. Παρότι απόκρυμνα υπάρχει μία όμορφη ταβερνούλα στην περίπτωση που πεινάσετε ή κουραστείτε. Ο δρόμος για να φτάσετε εκεί αρκετά δύσκολος και επικίνδυνος (κάποια στιγμή ο δρόμος γίνεται από διπλής κατευθύνσεως μονής με γύρω ντουβάρια από μαντριά) αλλά οι σπηλιές θα σας ανταμείψουν.

Εδώ σταματώ. Ήδη μεγάλο το κείμενο και είναι αρκετά τα μέρη που έχω και για μετά…

το βίντεο είναι από το soundtrack της ταινίας Into the wild και είναι αφιερωμένο σε ένα σέξι,
 πανέμορφο 25χρονο χαμόγελο.
Advertisements

2 thoughts on “εθελοντισμός και διακοπές (μέρος 1)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s