You are currently browsing the tag archive for the 'απόψεις' tag.
Την ώρα που γράφεται αυτή η ανάρτηση δεν έχουν ακόμη βγει τα αποτελέσματα. Δεν είναι γνωστό το ποιος θα είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ ή αλλιώς ο πλανητάρχης. Ασχέτως όμως αποτελεσμάτων υπάρχουν δύο αναρτήσεις του αγαπητού Καπλάνι που αναφέρονται στην Αμερική πίσω από το γυαλί, την Αμερική των απλών πολιτών. Στο πρώτο κείμενο μαθαίνουμε για την πόλη Ηundson, που βρίσκεται δίπλα στον ομώνυμο ποταμό, την ιστορία της καθώς και κάποια χαρακτηστικά της εκεί κοινωνίας. Στο δεύτερο μέρος του κειμένου γίνεται μία αναφορά στην πολιτική ατμόσφαιρα που υπάρχει λόγω των εκλογών. Στο δεύτερο κείμενο έχουμε την παρουσίαση τριών αμερικανών πολιτών: ένα συνοπτικότατο βιογραφικό τους και την άποψή τους για την πολιτική και κοινωνική κατάσταση στην Αμερική σήμερα.
Προσωπικά βρίσκω σημαντικά τέτοιου είδους κείμενα που μας αποκαλύπτουν την άγνοιά μας για τους τόσο “γνωστούς” μας Αμερικανούς. Ο άνθρωπος έχει την τάση να γενικεύει και να τσουβαλιάζει. Έτσι όλοι είναι οι Αμερικανοί είναι “αμερικανάκια” με ότι συνεπάγεται αυτό. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και φυσικά δεν έχουμε μόνο εμείς αυτό το κουσούρι (της γενίκευσης).
Οπότε κείμενα σαν του Καπλάνι μας δίνουν αυτή τη σπάνια ευκαιρία να γνωρίσουμε “πιο πραγματικά” τους φίλους και εχθρούς μας.
Διαβάζοντας για την κρίση στο Κονγκό θυμήθηκα μία σκληρή ταινία, όχι και τόσο γνωστή, που αναφέρεται στην σφαγή-γενοκτονία των Τούτσι από τους Χούτου στην Ρουάντα. Το trailer παρακάτω.
Δεν ξέρω αν πρόκείται πάλι να συμβεί κάτι αντίστοιχο. Ελπίζω όχι.
Η ταινία ονομάζεται Shoοting dogs. Πληροφορίες εδώ και εδώ.
Ενώ πιο σημαντικές λεπτομέρειες για την κατάσταση στο Congo
Ξέρω ότι η προσοχή των περισσότερων σχετικά με τα διεθνή εστιάζεται περισσότερο στις εκλογές στις ΗΠΑ (που είναι πράγματι ένα πολύ σημαντικό γεγονός). Όμως μην μας αφήσουμε να πιστέψουμε ότι η κατάσταση στην Αφρική είναι δεδομένο να είναι έτσι. Και μην γυρίσουμε το βλέμμα αλλού, γιατί πολλά από αυτά που συμβαίνουν εκεί αφορούν κι εμάς έστω και έμμεσα. Από το ότι ένα μέρος των πολέμων γίνονται για κοιτάσματα μεταλευμάτων που χρησιμοποιούν οι εταιρίες υψηλής τεχνολογίας για την παρασκευή κινητών τηλεφώνων ή παιχνιδομηχανών , μέχρι του ότι οι εξαθλιώμενες αυτές μάζες συνήθως φτάνουν εδώ απελπισμένες για ένα κομμάτι ψωμί. Για να μην αναφερθώ και στο εμπόριο μαύρης σαρκός που τόσο ακμάζει στην χώρα μας τελευταία (οποιαδήποτε απόχρωσης trafficking το ίδιο μου κάνει προσωπικά).
Η Αφρική μοιάζει τόσο μακρινή αλλά και τόσο κοντινή συνάμα.
Στο σακίδιό μου έχω πάντα μαζί το mp3 player μου. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι θα περπατήσω και δεν θα ακούσω κάποιο τραγούδι στο μετρό, στο κέντρο. Η μουσική είναι για μένα ένα είδος έρωτα. Με ηδονίζει να μαθαίνω και να ακούω κάτι καινούριο. Φυσικά όλη αυτή η μουσική δεν είναι αγορασμένη. Ένα μεγάλο μέρος έχει κατεβασθεί. Αυτό δείχνει κατά πολλούς ότι δεν σέβομαι την δουλειά που έχουν κάνει κάποιοι άνθρωποι. Είναι όμως έτσι;
Δεν θα αναλωθώ στις τιμές των cds μια και το θεωρώ πεθαμένο ως μέσο κι ας αγοράζω ακόμη (αν κι επιλεκτικά). Το μέλλον που έρχεται δεν χωρά την λογική των δισκογραφικών και η πολεμική που ακολουθούν κυρίως κακό θα κάνει στην μουσική. Το να μου απαγορεύει κάποιος να κατεβάσω μία μουσική μου μοιάζει με το να μου απαγορεύει να ακούσω ραδιόφωνο . Και μην σας φαίνεται παράλογος ο συνειρμός μιας και διάβασα στο blog του γνωστού ραδιοφωνικού παραγωγού Γιάννη Πετρίδη, ανάρτηση όπου ανέφερε ότι η Αμερικάνικη Μουσική Βιομηχανία έβαλε και το ραδιόφωνο στο στόχαστρο της ως πειρατικού μέσου. (Η ανάρτηση λέγεται Δισκογραφικά – Συναυλιακά)
Όμως από την άλλη είναι εξίσου παράλλογο να υποτιμώ τα πνευματικά δικαιώματα κάποιου και τον κόπο του. Οι άνθρωποι που δικαιολογούνται λέγοντας ότι οι δισκογραφικές βγάζουν όλο “σκουπίδια” τελευταία , συνήθως αυτά τα “σκουπίδια” κατεβάζουν. Ότι οι καλλιτέχνες δεν φτιάχνουν την μουσική μοναχά για την ψυχή της μανούλας τους είναι κατανοητό. Η λύση όμως της ανταμοιβής δεν πρόκειται να βρεθεί τώρα. Δεν θα βρεθεί πιστεύω ούτε καν από μας αλλά από παιδιά που θα έχουν μεγαλώσει με την λογική του διαδικτύου και των μέσων που εμείς τώρα πρωτο-μαθαίνουμε. Ήδη ίσως τα πρώτα δείγματα αυτού να τα δίνει το myspace όπου μπορείς να ανακαλύψεις φοβερά συγκροτήματα και ήχους (πέρα από τους πολύ γνωστούς) και να συνομιλήσεις και με τους δημιουργούς.
Η έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας δεν είναι κάτι καινούριο και όταν πρωτοεμφανίστηκε ήταν πρωτοποριακή. Ενίσχυε την ατομικότητα και κατεπέκταση την δημοκρατία. Όμως από την άλλη είναι εν μέρη κοινό μυστικό ότι η δημιουργικότητα βασίζεται στην κλεψιά (όχι στην αντιγραφή μην το μπερδεύουμε). Γνωστό το γνωμικό του Χατζηδάκι ότι “Οι μετριότητες αντιγράφουν , οι μεγαλοφυΐες κλέβουν”. Η εμμονή στην έννοια της ιδιοκτησίας ουσιαστικά θα έχει ως αντίκτυπο να σκοτωθεί η δημιουργικότητα και να παίζουμε με τους νόμους (και οι νόμοι δεν είναι τέχνη παρά μόνο για δικηγόρους). Πρέπει να βρεθεί μία μέση λύση ώστε η δημιουργικότητα να ενισχύεται (είτε ως κάτι νέο είτε ως κάτι παλιό) αλλά και τραγελαφικά περιστατικά όπου εταιρία μυνήει τραγουδιστή γιατί “κομμάτι” του περιείχε ριφάκι από “κομμάτι” άλλου τραγουδιστή ή συνθέτη να αποτελέσουν παρελθόν. Όταν βραχνάς μας γίνεται η ιδιοκτησία δεν παράγουμε αλλά “παίζουμε”.
Kαι για να δούμε και μια άλλη οπτική του θέματος. Όταν είδα ζωντανά τους χαΐνηδες τους αγάπησα και από τότε προσπαθώ να αγοράσω τα όποια cd τους. Όταν άκουσα επίσης τους Old House Playground αποφάσισα ότι θέλω να αποκτήσω το cd τους (κι ας το έχω ήδη σε μορφή mp3). Ακούγοντα τους και χρησιμοποιώντας την υπηρεσία lastfm τους προτίνω εμμέσως και σε άλλα άτομα. Κοινώς το κατέβασμα και το μοίρασμα μουσικής (φυσικά κι όχι η πώληση της από αντιγραμμένα) μπορεί να σημαίνει και ψάξιμο (του τι θα αγοράσω – όπως πχ όταν ακούω ραδιόφωνο) κι όχι απαραίτητα πειρατία. Άλλωστε διαβάζοντας κάποιος και για πιο παλιές εποχές σίγουρα θα πέσει στις βαρύγδουπες δηλώσεις για θάνατο της μουσικής από τις κασσέτες (τις θυμάστε;). Ο θάνατος για μένα που μας αναγγέλουν δεν είναι κατά τη γνώμη μου της μουσικής αλλά μιας παρελθούσας κατάστασης, ξεπερασμένης πια. Η μουσική δεν θα μας προτείνεται πιθανόν στο μέλλον από κάποιον ραδιοφωνικό παραγωγό ή κάποιο κανάλι αλλά θα είναι μέσω κάποιου blogger ή μέσω υπηρεσιών τύπου lastfm ή ακόμη και μέσω του del.icio.us, με άλλα λόγια μέσα από τους ίδιους τους χρήστες – ακροατές.
προσφατα αφιχθεντες