260 είναι πολλές;

Καλησπέρα αγαπητές πολίτες.

Μόλις διέκοψα την φχδ (φανταρίστική χωροχρονική διαδρομή) μου για να επισκεφτώ την πραγματικότητά σας. Πλάκα έχουμε τελικά. Γενικά άμα δεν το δεις έτσι μάλλον σαλτάρεις. Βασικά αν παίρνεις σοβαρά τους λοχίες και τους λοχαγούς θα πρέπει να έχεις ανύπαρκτο iq – θέατρο παίζουν τα ζώα και περιμένουν να πεισθείς. Και πολλές φορές κάκιστοι ηθοποιοί προσπαθούν να ερμηνεύσουν τραγωδίες ‘  κάκιστοι ποιητές να συνθέσουν έπη και παιάνες. (ευτυχώς ελάχιστες οι πραγματικές τραγωδίες- δυστυχώς που υπάρχουν οι έστω ελάχιστες).

——————————————————————————————-

Ρε τζιμάνια ότι γραφειοκρατεία έχετε εκεί την  στείλατε. Μερικές φορές νιώθω ότι ζω σε σοβιετικό ανέκδοτο, όπου για να πάρεις κουπόνι θα πρέπει να πάρεις την έγκριση του κομματογραφέα.

——————————————————————————————-

Και αχ αυτή η σημαία που κάθε μέρα θέλω να γίνω αναρχικός και να την κάψω. Κάψιμο με το χαιρετισμό. Πάλι καλά που όταν χέζεις δεν σου ζητάνε να την χαιρετάς – αααα κι όταν κοιμάσαι  (άμα…).

——————————————————————————————-

Τα πολύμπριζα όλης της χώρας ενώθηκαν και φτιάξαν το στρατό.  Δείξε μου το βύσμα σου να σου πω ποιος είσαι.

——————————————————————————————-

Κάθε βράδυ στο ΚΨΜ μας ανάβει η Πετρούλα. Έτσι. Για μία πιο δημιουργική σκοπιά. To Star channel “φτιάχνει” στρατά.

——————————————————————————————-

Απόψε στη σκοπιά η νύχτα είναι πολύ κρύα

κι αντί για το κορμάκι σου χαϊδεύω το G3.

φανταρίστικο δίστιχο

——————————————————————————————-

παλιά αλλά ωραία πρόταση το βιβλίο του κωστάκη ανάν “ …κι ύστερα ήρθες και μ’ έλυσες“  από τις εκδόσεις βαβέλ. δημιουργικό γράψιμο και κάψιμο. η πραγματικότητά μέσα από ένα άλλο φίλτρο πιο χιουμοριστικό αλλά ίσως και πιο αληθινό. θα δοκιμάσω και το καινούριο του, φαίνεται γερό μαλακιοκατασταλτικό.

——————————————————————————————-

γενικά τους πάω τους νιούφηδες, τους νιούμπηδες. πάντα είναι αγχωμένοι και έτοιμοι για ατσαμπουλιές. είτε είναι νέοι οδηγοί είτε φαντάροι είναι έτοιμοι για το άκυρο. γιατί όλα αυτά;  δέστε την φώτο και θα καταλάβετε:

νέος οδηγός με πολλά νι

photo by cortlinux αφκορς

——————————————————————————————-

σοφάκι την επόμενη φορά θα έχω υλικό και παρουσίαση της περιοχής. δυστυχώς τώρα πριν φύγω άρχισα να βρίσκω κάποια ενδιαφέροντα μέρη. το σουφλί έχει κάποια καλά σημεία αλλά γενικά νέκρα.

——————————————————————————————-

260 είναι πολλές;

είναι αλλά θα περάσουν οι καριόλες

τάδε έφη cortlinux το πουστόνεο

it’s all Soufli to me

Ο μοναχικός καβαλάρης, ο ακούραστος φαντάρος , ο παλαίμαχος στρατιώτης ξεκίνησε από το ηλιόλουστο αλλά κρύο στρατόπεδο της Τρίπολης για να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο είχε γεννηθεί και εκπαιδευτεί σκληρά. Το 24ωρο ταξίδι δεν τον κατέβαλε καθόλου παρόλες τις αντιξοότητες. Ύπνος πάνω σε σάκους και βαλίτσες, μέσα σε κάπνα που έκανε την ατμόσφαιρα πιο αποπνικτική σε συνδυασμό με τον ιδρώτα και τις αλλεπάλληλες ριπές αερίων των συναδέλφων του. Στιγμή δεν λύγησε παρά προχώρησε προς την πύλη που αχνοφαινόταν μπροστά του.

Το στρατόπεδο μικρό αλλά πιο οικίο σε σχέση με το Κέντρο. Αν το πείραξε κάτι ίσως ήταν που οι παρέες από το Κέντρο σπάσαν και τώρα πάλι από την αρχή. Όμως οι δυσκολίες είναι για να τις αντιμετωπίζουμε. Ακόμη δεν γνωρίζει πώς θα είναι τα πράγματα γιατί η πραγματική καθημερινότητα θα ξεκινήσει μετά τις γιορτές. Του το παν οι “παλιοί” αυτό. Μετά τις γιορτές θα πήξεις στη σκοπιά ψάρι. Μέχρι στιγμής ήρεμα.

Το Σουφλί μία επίπεδη και ήρεμη κωμόπολη. Παρότι εορταστική η ατμόσφαιρα ο κόσμος δεν κυκλοφορεί ακόμη και την παραμονή. Σαν το κέντρο της Αθήνας μετά τις συγκρούσεις των ημερών φέτος. Δεν είναι το κρύο. Το κρύο εδώ υπάρχει αλλά δεν το νοιώθεις. Μπορεί να έχεις -3 αλλά είναι γλυκό κι όχι τσουχτερό. Σε αντίθεση με την Τρίπολη που “κρατάει ξυράφι”.

Οι “παλιοί” τον πληροφορούν ότι γενικά έτσι είναι οι κάτοικοι εδώ. Δεν είναι ότι δεν είναι ευγενικοί απλά δεν τους βλέπεις εύκολα εκτός σπιτιού. Συνήθως όποιος είναι φαντάρος εδώ πάει αλλού για να βρει κόσμο. Αν έχει λεφτά ή αμάξι κατεβαίνει Αλεξανδρούπολη ή Διδυμότοιχο αλλιώς την βγάζει στις 3-5 καφετέριες της περιοχής.

Ο ήρωάς μας διαπιστώνει ότι παρόλη την ερημιά και ησυχία το Σουφλί είναι ωραίο μέρος για φωτογραφίες. Σε αυτό συντελούν τόσο τα αρκετά παλιά σπιτάκια (πολλά αγροτικού τύπου) καθώς και το απέραντο του ορίζοντα. Ένα κομμάτι των συνόρων που δεν έχει σύνορα για το μάτι. Κοιτάς μακρυά σαν να είσαι σε ένα λιμάνι περιτριγυρισμένο από μία πράσινη ομιχλώδη θάλασσα.

υγ1 αύριο μάλλον παίρνω όπλο και σκοπιά

υγ2 να επισκευτείτε όποτε μπορέσετε ερχόμενοι εδώ το νιόφυτο μουσειο του μεταξιού (3 μηνών είναι ήδη)

Μετά απο τις πρώτες βολές η πρώτη μετάθεση

την μεθεπόμενη βδομάδα ετοιμάζονται οι μεταθέσεις καθώς και οι ειδικότητες. πάνω που φτιάχνονται και δένονται οι παρέες καθώς και πάνω εκεί που αρχίζουμε να κατανοούμε πώς λειτουργεί το όλο θέμα θα ξεκινήσουμε από την αρχή. Ή μάλλον σχεδόν από την αρχή. Όλοι έχουν την αγωνία του που θα “πέσουν” καθώς και το πώς θα ανταπεξέλθουν. Διότι καλώς ή κακώς μέχρι στιγμής τα “λάθη” κάπως συγχωρούνται ακόμη (όντας νεοσύλλεκτοι) ενώ είναι και αρκετά ελαστικά τα ωράρια και τα προγράμματα.

Ότι και να είναι φυσικά και αντέχουμε και πάντα έχουμε ένα χαμόγελο κρυφό να μας δίνει δύναμη.

Η Τρίπολη με εξέπληξε ευχάριστα μια και πρόκειται για μία όμορφη επαρχιακή πόλη με όμορφα στέκια και ευγενικούς ανθρώπους.

υγ 1 συγνώμη που δεν απαντάω ακόμη στα όποια comments αλλά η όποια επαφή με το διαδίκτυο είναι περιστασιακή και με μπόλικο άγχος.

υγ 2 η πρώτη βολή με όπλο ήταν πραγματικά αγχωτικό γεγονός.

Καλό μήνα σε όλους εκεί έξω στο πραγματικό κόσμο.

λόοχχοος δεεε- ξιά

επιστροφή για λίγο στην πραγματικότητα μετά την ορκωμοσία.

Όχι και τόσο τραγικά στο κέντρο μέχρι στιγμής. Εντάξει έχουμε τρέξιμο και πίεση αλλά σε λογικά πλαίσια. Τώρα για τον παραλογισμό… Στρατός είναι. Ένα τεράστιο γραφειοκρατικό τέρας που πρέπει να συνυπάρξεις μαζί του και μέσα του (αυτό είναι το πιο βασικό) για ένα χρόνο.

Το καλό στο κέντρο που είμαι είναι το φαΐ. Καθαρό κι όχι απλώς υποφερτό αλλά καλό.

Στο στρατό όταν συνδιαλλάσσεσαι με το ΚΨΜ χάνεις την έννοια του χρήματος. 15 λεπτά το νερό, 25 λεπτά το καλαμάκι (ή το σουβλάκι για τους βόρειους), 50 λεπτά το αναψυκτικό. Είναι σαν να βρίσκεσαι ξαφνικά σε εποχή προ και προ ευρώ.

Καθαριότητα; Χμμ, εδώ τα πράγματα χωλαίνουν. Τόσο γιατί συνήθως οι εγκαταστάσεις είναι παλιές αλλά κι επειδή πολλοί συνάδελφοι δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα και να μην την κάνουν μύλος (κι όχι μόνο την τουαλέτα).

Ωράριο. Γενικά δεν υπάρχει. Ύπταται και πρέπει να είσαι υπ ατμών για κάποια καινούρια διαταγή – αναφορά.

Αυτά μέχρι στιγμής.

Από αύριο βασική εκπαίδευση = όπλα. Οπότε και καινούριες εντυπώσεις.

δεν το κουνάω απ’ επαέ…

Άμα ακούσετε για κάποιο μισοτρελαμένο φαντάρο ταμπουρωμένο σε καμία βραχονησίδα, έχετέ με στο νου…Μπορεί να τον λένε corto.

ταινίες προς ανάγνωση που μου ήρθαν τις τελευταίες μέρες στο νου:

Η γέφυρα του ποταμού Kwai

Full metal jacket

Η αλήθεια είναι ότι δεν περιμένω να είναι τόσο τραγικά αλλά ποτέ δεν ξέρεις.