Ο μοναχικός καβαλάρης, ο ακούραστος φαντάρος , ο παλαίμαχος στρατιώτης ξεκίνησε από το ηλιόλουστο αλλά κρύο στρατόπεδο της Τρίπολης για να εκπληρώσει τον σκοπό για τον οποίο είχε γεννηθεί και εκπαιδευτεί σκληρά. Το 24ωρο ταξίδι δεν τον κατέβαλε καθόλου παρόλες τις αντιξοότητες. Ύπνος πάνω σε σάκους και βαλίτσες, μέσα σε κάπνα που έκανε την ατμόσφαιρα πιο αποπνικτική σε συνδυασμό με τον ιδρώτα και τις αλλεπάλληλες ριπές αερίων των συναδέλφων του. Στιγμή δεν λύγησε παρά προχώρησε προς την πύλη που αχνοφαινόταν μπροστά του.
Το στρατόπεδο μικρό αλλά πιο οικίο σε σχέση με το Κέντρο. Αν το πείραξε κάτι ίσως ήταν που οι παρέες από το Κέντρο σπάσαν και τώρα πάλι από την αρχή. Όμως οι δυσκολίες είναι για να τις αντιμετωπίζουμε. Ακόμη δεν γνωρίζει πώς θα είναι τα πράγματα γιατί η πραγματική καθημερινότητα θα ξεκινήσει μετά τις γιορτές. Του το παν οι “παλιοί” αυτό. Μετά τις γιορτές θα πήξεις στη σκοπιά ψάρι. Μέχρι στιγμής ήρεμα.
Το Σουφλί μία επίπεδη και ήρεμη κωμόπολη. Παρότι εορταστική η ατμόσφαιρα ο κόσμος δεν κυκλοφορεί ακόμη και την παραμονή. Σαν το κέντρο της Αθήνας μετά τις συγκρούσεις των ημερών φέτος. Δεν είναι το κρύο. Το κρύο εδώ υπάρχει αλλά δεν το νοιώθεις. Μπορεί να έχεις -3 αλλά είναι γλυκό κι όχι τσουχτερό. Σε αντίθεση με την Τρίπολη που “κρατάει ξυράφι”.
Οι “παλιοί” τον πληροφορούν ότι γενικά έτσι είναι οι κάτοικοι εδώ. Δεν είναι ότι δεν είναι ευγενικοί απλά δεν τους βλέπεις εύκολα εκτός σπιτιού. Συνήθως όποιος είναι φαντάρος εδώ πάει αλλού για να βρει κόσμο. Αν έχει λεφτά ή αμάξι κατεβαίνει Αλεξανδρούπολη ή Διδυμότοιχο αλλιώς την βγάζει στις 3-5 καφετέριες της περιοχής.
Ο ήρωάς μας διαπιστώνει ότι παρόλη την ερημιά και ησυχία το Σουφλί είναι ωραίο μέρος για φωτογραφίες. Σε αυτό συντελούν τόσο τα αρκετά παλιά σπιτάκια (πολλά αγροτικού τύπου) καθώς και το απέραντο του ορίζοντα. Ένα κομμάτι των συνόρων που δεν έχει σύνορα για το μάτι. Κοιτάς μακρυά σαν να είσαι σε ένα λιμάνι περιτριγυρισμένο από μία πράσινη ομιχλώδη θάλασσα.
υγ1 αύριο μάλλον παίρνω όπλο και σκοπιά
υγ2 να επισκευτείτε όποτε μπορέσετε ερχόμενοι εδώ το νιόφυτο μουσειο του μεταξιού (3 μηνών είναι ήδη)




3 comments
Comments feed for this article
Δεκεμβρίου 25, 2008 στο 7:04 μμ
Σοφία
Με το καλό να δούμε και καμιά ωραία φωτογραφία από τα σύνορα
Χρόνια πολλά!
Ιανουαρίου 2, 2009 στο 5:51 μμ
cortlinux
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά Σοφία.
Θα το προσπαθήσω για την φωτογραφία γιατί ως γνωστό στο στρατό δεν επιτρέπονται οι φωτογραφικές μηχανές.
Ιανουαρίου 2, 2009 στο 11:16 μμ
glarenia
“το απέραντο του ορίζοντα”‘ Εχω πάει…έτσι είναι.
΄Ομορφα μέρη. Καλή παραμονή εκεί και τις θερμότερες ευχές μου για
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!
Εύχομαι ΥΓΕΙΑ,ΧΑΡΑ, ΑΓΑΠΗ, ΓΑΛΗΝΗ και προπάντων ΧΑΜΟΓΕΛΟ.
΄Αντε και καλός πολίτης..
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές